Διός Αστραπαιού

Ο Δίας ή Ζευς είναι ο νεότερος γιος του Κρόνου και της Ρέας, εγγονός του Ουρανού και της Γαίας. Είναι η ύψιστη θεότητα του αρχαιοελληνικού πανθέου, καθώς και θεός του ουρανού και του κεραυνού . Η γέννησή του αρχίζει με τους πόνους της Μεγάλης Μητέρας Ρέας στη Δίκτη της Κρήτης, όπου έκρυψε το παιδί της στο σπήλαιο Ιδαίον Άντρον. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση ο Ζεύς γεννήθηκε στην Αρκαδία, στο Λύκαιο όρος. Κατόπιν έλουσε το βρέφος στην πηγή του ποταμού Νέδα, που ανέβλυσε τότε για πρώτη φορά και κατόπιν μετέβη στην Κρήτη όπου τον παρέλαβαν για να τον φροντίσουν οι Δικταίες νύμφες, οι συντρόφισσες των Κουρητών ή Κορυβάντων. Στην Κρήτη αναφέρονται αρκετά σπήλαια που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλέκονται στην ανατροφή ή την προστασία του θεού.

Ο Δίας υπήρξε ανέκαθεν μετεωρολογικός θεός, ελεγκτής της αστραπής, του κεραυνού και της βροχής και επίσης ήταν ο δυνατότερος και σπουδαιότερος θεός όλων των μυθολογικών όντων και θεών. Ο Θεόκριτος περίπου το 265 Π.Κ.Ε. έγραψε: «άλλοτε είναι καθαρός ο Δίας, άλλοτε βρέχει». Στο ομηρικό έπος της Ιλιάδας έστελνε τους κεραυνούς στους εχθρούς του. Άλλα εμβλήματά του, ήταν ο αετός και η αιγίς.

Ο Δίας ονομαζόταν στα Αρχαία Ελληνικά Ζευς, λέξη που στη γενική πτώση ήταν του Διός, (σπανιότερα του Ζηνός), απ’ όπου προήλθε και η νεοελληνική ονομασία. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το αρχαιοελληνικό δίος, που σημαίνει λαμπρός.

Προσωνύμια -μετεωρολογία:
Ουράνιος
Αιθέριος
Νεφεληγερέτης
Εριβρεμέτης (βαριά βροντή)
Υψιβρεμέτης
Ερίγδουπος
Αστεροπητής
Στεροπηγερέτης
Αργικέραυνος
Τερπικέραυνος
Όμβριος
Υέτιος
Ικμαίος (καλοκαιρινά μελτέμια)
Καταιβάτης
Καππώτας
Κεραυνός
Ευάνεμος
Κελαινεφής (μαύρα σύννεφα)

Δείτε και ένα όμορφο βίντεο με την επιμέλεια του “ΒΙΣΑΛΤΗΣ”:

Τερπνή Σερρών.Η ιστορία και εικόνες της Τερπνής

Tερπνή,ένα από τα μεγαλύτερα,ιστορικότερα και αρχαιότερα χωριά του Ν.Σερρών.

Συρραφή ιστορικών στοιχείων και πληροφοριών που παρουσιάζουν όσο γίνεται πιο τεκμηριωμένα την ιστορία της Τερπνής Σερρών .Το βίντεο είναι σε πόλυ υψηλή ανάλυση(Full hi-definition 1080p).

Για να το δείτε στην μέγιστη ανάλυση επιλέξτε 1080 p και μετά πατήστε το προτελευταίο κουμπί κάτω δεξιά για πλήρη οθόνη.Για αργές συνδέσεις αφήστε το βίντεο να “φορτώσει” 1-2 λεπτά.

visaltis.blogspot.

«Ο Ηρακλής ήταν παγκόσμιος γεωλόγος και μηχανικός»

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο

Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.

«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος. «Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς». Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.

«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος. «Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος. Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε – η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.

Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας.

«Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό. Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»

• Γύρεψε χαλκό ώς τον Καναδά

Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.

• Τι γύρευε εκεί;

Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι. Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!

Εφημερίδα “Τα Νέα”- “Μακεδονικά… και άλλα”

Για την παρουσία του Ηρακλή άλλα και των αρχαίων Ελλήνων στην Αμερική διαβάστε και δυο παλαιότερα άρθρα του “ΒΙΣΑΛΤΗΣ” εδώ και εδώ.

Καρναβάλι- Η αρχαιότερη Ελληνική γιορτή

Ως γνωστόν η γονιμότητα αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της λατρευτικής πρακτικής στα πλαίσια της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας. Η γονιμότητα της Φύσης, για την ικανοποίηση των αναγκών του καρποσυλλέκτη, του κυνηγού και του αλιέα, η γονιμότητα των αγρών, για την ανταμοιβή του μόχθου του καλλιεργητή, η γονιμότητα των κοπαδιών, για τη διατήρηση και την αύξηση του ζωντανού πλούτου του κτηνοτρόφου, η γονιμότητα τέλος των ανθρώπων, για την αύξηση και την διαιώνιση των κοινωνιών.Με το κριτήριο λοιπόν της γονιμότητας ερμηνεύεται εύκολα όλος εκείνος ο διάχυτος ερωτισμός της Ελληνικής Μυθολογίας – πάμπλουτης αυτής ποιητικής έκφρασης της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας η οποία αποτυπώνεται σε κάθε μορφή της αρχαίας Ελληνικής Τέχνης – εφόσον ο θεοποιημένος Έρως είναι αυτός που διασφαλίζει την πολυπόθητη και πολύμορφη γονιμότητα διαμέσου της χαράς και της ηδονής της ερωτικής συνεύρεσης.

Εν τέλει η βιωματική εμπειρία του Έλληνα ανθρώπου ότι όλα γύρω του δια του Έρωτος γεννιώνται και αναγεννιώνται, του υπαγόρευε την πεποίθηση πως όχι μόνον τα όντα του άμεσου περιβάλλοντός του αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, το Σύμπαν, αποτελεί το σύνολο των καρπών αέναων ερωτικών πράξεων – έλξεων, συμμίξεων και γεννήσεων – πεποίθηση η οποία ειδωμένη ποιητικά και συμβολικά όχι μόνον δεν διαψεύθηκε αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη, τα ογκώδη θεμέλια της οποίας έθεσε ο Ελληνικός Πολιτισμός. Ως εκ τούτου ο Έρως, ως έννοια και ως πρακτική, ως έκφραση και ως εκδήλωση, ελλοχεύει σε κάθε πτυχή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης και κυριαρχεί σε όλα τα πεδία της Ελληνικής Θρησκείας. Τα πάντα έλκονται δια του Κάλλους και πάντα σμίγουν ηδονικά και γεννούν τους καρπούς των ερώτων τους. Εάν λοιπόν έχουμε κατά νου τη θεμελιώδη σημασία του Έρωτα στη δομή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης, μπορούμε πλέον να προσεγγίσουμε και να κατανοήσουμε οποιαδήποτε επιμέρους έκφραση του αρχαίου Ελληνικού βίου αλλά και να αναγνωρίσουμε τις παραφυάδες εκείνες, οι οποίες, αν και αλλοιωμένες συχνά εκ πρώτης όψεως, εντούτοις διατηρούνται ακόμη διαμέσου των αιώνων και ερήμην των μισελληνικών διώξεων και κατατρεγμών, και αναπαράγονται γεμάτες σφρίγος και νεανικό παλμό. Μια από τις παραφυάδες αυτές, η παλαιότερη κατά την ταπεινή μου γνώμη, η οποία επιβιώνει και αναπαράγεται σε ετήσια βάση είναι η γιορτή του Καρναβαλιού.

Καρναβάλι λοιπόν… Ή «Κάρνα» – «βάλι». Προφανώς είναι μια σύνθετη λέξη. Ποιά είναι όμως η προέλευση των δύο αυτών συνθετικών; Ας ανοίξουμε τον Όμηρο. Σε πάμπολλους στίχους τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας (Θ 306, Π 392, ε 376, θ 92, ι 140, υ 75 κ.α.) συναντάμε τη λέξη «καρ» και τα παράγωγά της. Η λέξη αυτή σημαίνει «κεφάλι» και σύγχρονη επιβίωσή της είναι βεβαίως η «κάρα». Εάν τώρα προσθέσουμε και το ευφωνικό «ν» στην ομηρική λέξη «καρ», φτάνουμε κιόλας στη λέξη «κάρνος». Τι σημαίνει η λέξη αυτή;

Η Ελληνική Μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Κάρνος ήταν κάποιος μάντης του Θεού Απόλλωνα από την Ακαρνανία, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλείδης Ιππότης, ο γιος του Φύλαντος. Οι συγγενείς του Ιππότου μάλιστα αναγκάστηκαν στη συνέχεια να προσφέρουν πλούσιες θυσίες στον Απόλλωνα προκειμένου να εξευμενίσουν την οργή του για τον φόνο του Κάρνου. Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει τον Κάρνο και ως Κριό (Λακωνικά 13, 4) γεγονός που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η λέξη «κάρνος» σημαίνει «κριός». Κάρνος ονομαζόταν επίσης κι ένας αρχαιότατος ποιμενικός, κριόμορφος και ιθιφαλλικός Θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας, άγνωστος ίσως σήμερα στους περισσότερους αλλά αντίστοιχος περίπου με τον γνωστότερο Πρίαπο του Ελλησπόντου. Ουσιαστικά δηλαδή ο Κάρνος ήταν ένας γονιμοποιητικός Θεός, τόσο των Λακώνων όσο και των Μεσσηνίων, πριν από την επικράτηση των Δωριεών στη νότια Πελοπόννησο, ενταγμένος στην χορεία των ζωόμορφων θεοτήτων οι οποίες, σύμφωνα με την ιστορία των θρησκειών, προηγήθηκαν των ανθρωπόμορφων.

Από το ουσιαστικοποιημένο επίθετο «Κάρνειος» παράγεται στον πληθυντικό η ονομασία της εορτής «τα Κάρνεια», η οποία κατά τους ιστορικούς χρόνους τελείτο σε όλες τις δωρικές πόλεις προς τιμή του Καρνείου Απόλλωνος. Εορτάζονταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα στο Γύθειο, στο Οίτυλο και στα Λεύκτρα της Λακωνίας, στη Καρδαμύλη και στις Φαρές Μεσσηνίας, στην Σικυώνα της Κορινθίας, στο Άργος της Αργολίδος και προπάντων στο Ιερό Άλσος με τα κυπαρίσσια, το λεγόμενο Καρνάσιον ή Καρνειάσιον στη μεσσηνιακή Οιχαλία. Το Άλσος αυτό βρισκόταν δίπλα στην όχθη του ποταμού Χάραδρου και το κοσμούσαν τα περικαλλή αγάλματα του Κριοφόρου Ερμού, της Αγνής (τοπική ονομασία της Περσεφόνης) και του Καρνείου Απόλλωνα (βλ. Παυσανίας Μεσσηνικά 2,2). Οι εορταστές μεταμφιέζονταν όλοι και συμμετείχαν σε μυστήρια παρόμοια με εκείνα της Ελευσίνας, τα οποία κατά την μυθολογική παράδοση ίδρυσε ο Ελευσίνιος Καύκων, ο γιος του Κελαίνου, ενώ κατά το πέρας της γιορτής γινόντουσαν πάνδημα συμπόσια και «πανηγυρισμοί»!

Όσον αφορά την καταγωγή του Καρναβαλιού αρκετοί ανοιχτόμυαλοι ερευνητές, ημεδαποί τε και αλλοδαποί, αρχίζουν να εγκαταλείπουν πλέον στις ημέρες μας τις θεωρίες περί του «χορού του κρέατος» ή της «απόσυρσης του κρέατος», παρεπόμενες της χριστιανικής απόκρεω, και αποδίδουν τη μεγάλη γιορτή της γενικευμένης εαρινής λαϊκής ευωχίας σε εθιμικές επιβιώσεις διονυσιακών τελετών. Οι φίλοι αυτοί, παρόλο που πορεύονται προς τη σωστή κατεύθυνση, τελικά σφάλουν. Διότι το Καρναβάλι είναι μεν επιβίωση αρχαίων Ελληνικών θρησκευτικών γονιμοποιητικών τελετών, όχι όμως των διονυσιακών αλλά των απολλώνιων.

Πάμε τώρα στο δεύτερο συνθετικό της λέξης «Καρναβάλι». Κατ’ αρχήν το επίρρημα «βάλλε» ή «άβαλε» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «είθε» και «μακάρι». Έπειτα, μερικές από τις δεκαπέντε και πλέον σημασίες του ρήματος «βάλλω» έχουν την έννοια του «στρέφω», «σείομαι πέρα δώθε», «ελαύνω», «φορώ», «προκαλώ», «ρίπτομαι» αλλά και… «φωτίζω». Από εδώ κι έπειτα περνάμε στο ρήμα «βαλλίζω» που σημαίνει «χοροπηδώ», στα ουσιαστικά «βαλλισμός» δηλαδή «πηδηχτός χορός». Με βάση τα προηγούμενα θα μπορούσαμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι: Μια έκφραση του τύπου «καρνάβαλε», θα μπορούσε να σημαίνει «είθε Θεέ Κάρνε» να εκπληρώσει τις γονικοποιητικές μας προσδοκίες για την αύξηση των γεννημάτων μας. Μια έκφραση του τύπου «καρναβάλλω» θα μπορούσε να σημαίνει «στρέφομαι ή σείομαι πέρα δώθε», κατά την διάρκεια της σχετικής εορτής, πρός τιμή του Θεού Κάρνου ή του Καρνείου Απόλλωνα. Μια έκφραση του τύπου «καρναβαλίζω» θα μπορούσε να σημαίνει ότι «χοροπηδώ» στο πανηγύρι του Κάρνου, φορώντας τα κέρατα του Θεού ή το κριόμορφο προσωπείο του.

Αποσπάσματα από τo βιβλίο: Μάριος Βερέττας-Καρναβάλι, η αρχαιότερη Ελληνική γιορτή

Διαβάστε ακόμη και το “Το Τριώδι της Σκύρου”

visaltis.blogspot

Ελληνικά δεδομένα – Aποκαλυπτικό βίντεο που δεν χάνεται!!

Εκτός από τον πατήρ Μεταλληνό που ήτο παρών και επιβεβαιώνει τη ομιλία Κissinger,η εφημερίδα “turkish daily” επιβεβαιώνει με δημοσιευμά της στις 17 φλεβάρη του 1991 όσα ειπώθηκαν από τον Κissinger. Μην παρασύρεστε απο λαοπλάνους που υπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών και της παγκοσμιοποίησης.Tο τι συμβαίνει πίσω απο την κουρτίνα δεν περιγράφεται. Μακρια απο κομματικές ταμπελες αναδεικνύουμε στοιχεία και την συγκάληψη των ΜΜΕ.Από το κανάλι του youtube /
mykoniato

visaltis.blogspot

Αρχαία Κρηστωνία

“Θεοί και θνητοί ξεπροβάλλουν ακρωτηριασμένοι, και μας δηλώνουν εναγωνίως την παρουσία τους”.

Αρχαία Κρηστωνία,η γη της υγείας της ευθυμίας και του εμπορίου.

Αρχαιολογικός χώρος Τερπνής Σερρών-Ένας Μακεδονικός θησαυρός στο έλεος της αδιαφορίας ΟΛΩΝ

Οι κάτοικοι και οι σύλλογοι της Τερπνής Σερρών με επικεφαλής τον Πολιτιστικό Σύλλογο Τερπνής συνεχίζουν τον μοναχικό αγώνα τους για την ανάδειξη του αρχαιολογικού τους χώρου,που παρ΄ολα τα σπάνια για τον ελλαδικό χώρο ευρήματα και κτίρια που έχουν βρεθεί, παραμένει εγκαταλειμμένος και αναξιοποίητος.Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά τις πρώτες ανασκαφές ο χώρος έχει περιέλθει σε αυτή την απαράδεκτη  κατάσταση,από τις κατώτερες των περιστάσεων και ανίκανες να διαχειριστούν ένα τόσο σοβαρό ζήτημα δημοτικές αρχές,την πλήρη αδιαφορία  από τους τοπικούς βουλευτές που ουδέποτε προσέφεραν την παραμικρή βοήθεια,από μια διευθύντρια εφορείας αρχαιοτήτων που σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς αναζητά φανταστικούς θησαυρούς και αδιαφορεί για τους υπαρκτούς,και συμφέροντα που δεν επιθυμούν να γίνει επισκέψιμος ο χώρος και να συνεχιστούν οι ανασκαφές.

Σε πείσμα όλων αυτών όμως εμείς θα επιμένουμε,και συνεχίζουμε…

-Βισάλτης-

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΕΡΠΝΗΣ:

Στο λόφο «Παλαιόκαστρο» περιοχής Αγ. Μανδηλίου Τερπνής, ο οποίος αποτελεί προστατευόμενο αρχαιολογικό χώρο ήδη από το 1979, είχε
πραγματοποιηθεί το 1985 με νομαρχιακή πίστωση μικρή δοκιμαστική έρευνα για τον προσδιορισμό της σημασίας του αρχαίου οικισμού. Το 1993 συστηματική έρευνα που άρχισε με νομαρχιακές πιστώσεις και συνεχίστηκε με χρηματοδότηση του ΥΠΠΟ απέδωσε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ήρθε στο φως τμήμα της τειχισμένης ακρόπολης σημαντικότατου αρχαίου οικισμού, με διάρκεια ευημερούσας ζωής μιας χιλιετίας (ευρήματα από τον 6ο αι. π.Χ. ως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια). Με τον οικισμό σχετίζεται ο συλημένος Μακεδονικός Τάφος των αδελφών Ιππώνακτα και Διοσκουρίδη, παιδιών του Απολλοδώρου Αμφιπολίτη, εταίρου του Μ. Αλεξάνδρου. Ο Μακεδονικός Τάφος που βρίσκεται πάνω στο δρόμο προς το Παλαιόκαστρο ανασκάφηκε το 1965 και δείχνει ότι στα ελληνιστικά χρόνια υπήρχε ευημερούσα ανώτερη κοινωνική τάξη στην αρχαία πόλη και υψηλό βιοτικό επίπεδο.Κατά την τετράμηνη ανασκαφική έρευνα το καλοκαίρι του 1993 αποκαλύφθηκαν επάλληλες οικοδομικές φάσεις, μετά από αντίστοιχες καταστροφές που είχε υποστεί η αρχαία πόλη από βαρβαρικές επιδρομές. Ήρθαν στο φως αποθηκευτικοί χώροι με πιθάρια, εστίες, μυλόπετρες και συγκρότημα «πατητηριού» (αρχαίος ληνός) με στεγανοποιημένες δεξαμενές και πιθάρια για συγκέντρωση του γλεύκους. Άφθονα υφαντικά βάρη, σφονδύλια και πηνία υποδηλώνουν ύπαρξη δευτέρου ορόφου, όπου θα υπήρχε αργαλειός (αρχαίος ιστός).
Η ανασκαφική έκπληξη ωστόσο ήταν μνημειακό δημόσιο κτήριο ρωμαϊκών χρόνων, έκτασης περίπου 600 τ.μ που αποκαλύφθηκε στην κορυφή του λόφου. Πρόκειται για βασιλική με εξέδρα και τρεις οίκους, κληροδότημα επιφανούς πολίτη του 2ου αι. μ.Χ, που αναφέρεται σε τιμητική στήλη του Μουσείου Σερρών, προερχόμενη από τους πρόποδες του λόφου. Τα κτίσματα αυτά, σπάνια για τον ελλαδικό χώρο αλλά συνηθισμένα δημόσια κτήρια της ρωμαϊκής αγοράς χρησίμευαν ως εμπορικά κέντρα και σχετίζονται με δημόσια λουτρά (θέρμες). Το συγκεκριμένο κτίσμα με δύο ορόφους με μαρμάρινους κίονες, πλούσια εσωτερική διακόσμηση και πλακόστρωτο δάπεδο είναι εντυπωσιακό και συνδέεται με συγκρότημα θερμών.
Ανακαλύφθηκε επίσης τμήμα του τείχους που περιέβαλε την ακρόπολη. Σημαντικότατα ευρήματα ήταν εξαιρετικό ανδρικό πορτραίτο και επιγραφή που μνημονεύει αγορανομικό έλεγχο του προσχωματικού χρυσού, που συλλεγόταν από το γειτονικό ποτάμι. Η ευημερία του αρχαίου οικισμού προφανώς οφειλόταν στη συλλογή χρυσού, που θα αποτελούσε τη βασική πλουτοπαραγωγική πηγή της πόλης. Βέβαιη είναι η ύπαρξη και άλλων μνημειακών δημόσιων κτηρίων (ενδείξεις ύπαρξης θεάτρου και επιγραφή που αναφέρει ιερό του Δία και της Ήρας) ενώ τον οικισμό πλαισιώνει εκτεταμένο πλούσιο νεκροταφείο.
Η ανασκαφική έρευνα λόγω της μεγάλης σημασίας της, χαρακτηρίστηκε ως συστηματική από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο του Υπουργείου Πολιτισμού και οι ιδιοκτησίες του λόφου ανταλλάχτηκαν μέσω της Διεύθυνσης Γεωργίας, ώστε να διενεργείται ελεύθερα η έρευνα. Ωστόσο από το 1993 και εξής και παρά τις επανειλημμένες γραπτές και προφορικές κρούσεις προς όλους τους φορείς, μεσολάβησε μόνο μία μικρή νομαρχιακή πίστωση 3 εκ. με την οποία έγινε η περιμετρική περίφραξη 1000 μ. και τοποθετήθηκαν σήμανση και κινητά στέγαστρα σε ευπαθείς χώρους.
Σήμερα, ο αρχαιολογικός χώρος της Τερπνής αποτελεί το σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο του νομού Σερρών (εκτός της Αμφίπολεως) και, εκτός του ότι προτείνεται ανεπιφύλακτα για επίσκεψη, δύναται επιπλέον, με μικρές παρεμβάσεις, να αναβαθμίσει τουριστικά όλη την ευρύτερη περιοχή.
Αυτά για την ιστορία.

Έτσι και για την ενημέρωσή σας τα αποτελέσματα μετά τις ανασκαφές του 1993 έχουν δημοσιευτεί στο 6ο διεθνές συνέδριο για την Αρχαία Μακεδονία το 1996 από την αρχαιολόγο κ. Μαριάννα Καραμπέρη, όπου μεταξύ των άλλων αναφέρει ότι το οικοδόμημα που βρέθηκε στο Παλιόκαστρο είναι μοναδικό, μια σπάνια βασιλική και το μαρτυρεί επιγραφή που βρέθηκε στους πρόποδες του λόφου, όπου και γίνεται αναφορά για το κτίριο. Η ίδια αρχαιολόγος είναι πεπεισμένη ότι η χρηματοδότηση και συνέχιση των ανασκαφών θα φανερώσει σίγουρα συνέχεια ζωής και για τους τους επόμενους αιώνες μετά τον 6αι μ.χ.

Τι έγινε έκτοτε; ΤΙΠΟΤΕ
Αν θα σταματήσει να απαιτεί ο Πολιτιστικός, όλοι οι σύλλογοι αλλά και όλοι οι Τερπνιώτες την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς μας; Ποτέ. Μέχρι να ζωντανέψει ο υπέροχος αυτός χώρος με τους ανεκτίμητους θησαυρούς.

//

Ο αποικισμός της Β.Ευρώπης από τους αρχαίους Έλληνες,η μυθική Υπερβόρεια και οι Κέλτες

Η μυθική Υπερβόρεια

Κάπως έτσι ήταν οι μύθοι με τους οποίους ανατράφηκαν αμέτρητες γενεές αρχαίων Ελλήνων: Η «Γη της Επαγγελίας» για τον ελληνικό πολιτισμό βρισκόταν κάπου στον μακρινό Βορρά, πέρα από τις περιοχές από τις οποίες, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τους έρχονταν οι ψυχροί άνεμοι τον χειμώνα και ήταν ένας τόπος όπου οι άνθρωποι ζούσαν σε πλήρη αρμονία μεταξύ τους και με τη φύση, απρόσβλητοι από το γήρας ή τις ασθένειες. Επρόκειτο για τη χώρα όπου ο Απόλλωνας περνούσε τους ψυχρούς χειμερινούς μήνες, απολαμβάνοντας τη λατρεία των σοφών κατοίκων της. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που είχαν την τιμή να επισκεφτούν την Υπερβόρεια, ανάμεσα στους οποίους βρίσκουμε τα ονόματα του Περσέα (καθοδηγούμενος από την Αθηνά) και του Ηρακλή (εκεί βρίσκονταν τα Μήλα των Εσπερίδων).

Στη σωζώμενη αρχαιοελληνική βιβλιογραφία συναντάει κανείς πλήθος αναφορών στη θρυλική χώρα, ο «απόηχος» των οποίων είναι αισθητός και στους συγγραφείς των πρώτων μεταχριστιανικών αιώνων, χωρίς όμως ποτέ οι αναφορές αυτές να γίνονται συγκεκριμένες, ενώ δεν λείπουν και οι αντιφάσεις (κυρίως όσον αφορά στην ακριβή της τοπο θεσία). Το γεγονός αυτό ώθησε τους περισσότερους μεταγενέστερους αναλυτές στην εκτίμηση ότι επρόκειτο περισσότερο για μια ουτοπική, ιδανική κοινωνία, ένα κοινωνικό «παράδειγμα προς μίμηση» για τους Έλληνες, παρά για έναν υπαρκτό τόπο, τον οποίο θα μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει και να επισκεφθεί.

Ωστόσο, στις συγκεκριμένες προφορικές παραδόσεις που συνοψίζει στο έργο του, βρίσκουμε και την αναφορά των Δηλίων ότι οι Υπερβόρειοι έστελναν κατά το παρελθόν τους πρώτους τους καρπούς στο ιερό νησί του Απόλλωνα, με τη συνοδεία πομπής δύο νεαρών παρθένων, της Υπέροχης και της Λαοδίκης, και πέντε ανδρών. Μάλιστα, την εποχή, λοιπόν, που ο Ηρόδοτος συνέγραφε τα πολύτιμα ιστορικά και λαογραφικά του κείμενα, οι προσφορές των Υπερβορείων εξακολουθούσαν να μεταφέρονται από τους Σκύθες έως τη Δωδώνη και από εκεί κατέληγαν στη Δήλο, με ενδιάμεσους σταθμούς την Εύβοια, την Άνδρο και την Τήνο.

Μία άλλη σημαντική πληροφορία για τη χώρα των Υπερβορείων προέρχεται από τις ωδές του Πινδάρου και συγκεκριμένα από τα Ίσθμια (ωδή 6), προσδιορίζοντας όχι αυτή βρίσκεται στο τέλος του γνωστού κόσμου, ενώ ο Διόδωρος ο Σικελός (2.47.5) αναφέρει ότι «εχειν δε τους Υπερβορείους ιδίαν τινά διάλεκτον» (έχουν κάποια δική τους διάλεκτο). Στη συνέχεια του κειμένου, ο ίδιος συγραφέας παραθέτει ότι «προς τους Έλληνας οικειότατα διαχεϊσθαι, καί μάλιστα προς τους Αθηναίους καί τους Δηλίους, εκ παλαιών χρόνων» (αισθάνονται από παλαιότερες εποχές πολύ οικείους τους Έλληνες, ιδίως τους Αθηναίους και τους Δηλίους), για να καταλήξει στη συνέχεια ότι αφιερώνουν (στον Απόλλωνα;) «αναθήματα πολυτελή, γράμμα-σιν Έλληνικοίς έπιγεγραμμένα».
Ύστερα από τα παραπάνω, είναι δυνατόν να διατυπωθεί με ασφάλεια η υπόθεση ότι οι σοφοί, αλλά και ικανότατοι μάγοι, Υπερβόρειοι είναι ένα γένος, εάν όχι αμιγώς ελληνικό, σίγουρα συγγενικό προς την Ελλάδα και τους Έλληνες που έκαναν χρήση του ελληνικού αλφαβήτου στα ιερά τους αναθήματα.

Ενδεικτικός ως προς τα παραπάνω είναι ο διάλογος Φιλοψευδής ή Απιστιών του «παραμυθά» Λουκιανού (έργο από το οποίο ο Ντίσνεϋ εντέχνως «δανείστηκε» και την υπόθεση της περίφημης Φαντασίας του) σχετικά με έναν Υπερβόρειο, ο οποίος είχε επισκεφθεί την Ελλάδα πετώντας και άφησε τους πάντες άφωνους πραγματοποιώντας διάφορα «θαύματα» – στο κείμενο αναφέρεται ότι περπατούσε στο νερό ή στον αέρα, περνούσε μέσα από τη φωτιά χωρίς να καίγεται, καλούσε δαίμονες και νεκρούς, είχε δημιουργήσει έναν αγγελιοφόρο από πηλό κ.λπ.

Η ιστορία του Λουκιανού εικάζεται ότι είχε ως αφετηρία ένα μάλλον πραγματικό -καθώς μνημονεύεται από πληθώρα αρχαίων συγγραφέων- περιστατικό, που δεν είναι άλλο από την επίσκεψη στην Ελλάδα του θρυλικού Υπερβορείου, Άβαρη (Άβαρις).
0 Αβάρις ήταν ένας ιερέας του Απόλλωνα, για τον οποίο ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι είχε κάνει τον γύρο του κόσμου πετώντας με το βέλος του Απόλλωνα και χωρίς να τρώει (4.36) ενώ, σύμφωνα με τη βιογραφία του Πυθαγόρα από τον Ιάμβλιχο, ήταν δάσκαλος του μεγάλου Έλληνα σοφού, με τον οποίο και εμφανίστηκε στην αυλή του τυράννου της Σικελίας, και είχε «καθαρίσει» τη Σπάρτη και την Κνωσσό από επιδημίες. Τέλος, σύμφωνα με τον Παυσανία (9.10), σε αυτόν ήταν αφιερωμένος ένας ναός στην Σπάρτη.
Εάν δεχτούμε ως αληθείς τους ισχυρισμούς του Ιαμβλίχου, του Ηροδότου και του Πινδάρου, οι Υπερβόρειοι, εκτός από ευσεβείς και σεμνοί, θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα εξελιγμένοι και εγκεφαλικά/πνευματικά, σε σημείο ώστε να έχουν υπερβεί την ύλη – αυτό, τουλάχιστον, καταδεικνύουν οι μαρτυρίες ότι ήταν απρόσβλητοι από το γήρας και τις ασθένειες, ότι είχαν σε υψηλή εκτίμηση τις τέχνες και ότι ζούσαν σε απόλυτη κοινωνική αρμονία.

Πού βρισκόταν η Υπερβόρεια;

Οι μάλλον ασαφείς και συχνά αντιφατικές πληροφορίες της αρχαίας ελληνικής βιβλιο γραφίας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η άγνωστη χώρα θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε στον μακρινά Βορρά, στα «πέρατα της Γης» για τον ελληνικό προκλασικό κόσμο. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ανάλυση του ζητή ματος των Υπερβορείων θα μας αποκάλυπτε ότι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς δεν αποτελούν τη μοναδική διαθέσιμη πηγή πληρο- φόρησης αναφορικά με τον εξελιγμένο αυτόν πολιτισμό.

Το 77 π.Χ., ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο πρεσβύτερος συνέγραψε ένα εντυπωσιακό πολύτομο έργο, την περίφημη Naturalis Historia (Φυσική Ιστορία), χρησι μοποιώντας, όπως ο ίδιος αναφέρει στον πρόλογο του έργου, ως πηγές περίπου 20.000 πληροφορίες και ιστορικά γεγονότα, από 2.000 βιβλία 100 επίλεκτων συγγραφέων! Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψη φία των πηγών του Ρωμαίου «σοφού» προέρχεται από Έλληνες συγγραφείς, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνουμε ότι σκοπός του φιλόδοξου αυτού εγχειρήματος ήταν η συ- γκέντρωση σε ένα ενιαίο έργο ολόκληρου του σώματος της γνώσης του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Στις συγκεκρι μένες ενότητες βρίσκουμε και τα ακόλουθα (4.26):

«Πέρα από τον Aquilon, μπορεί κανείς να βρει έναν ευλογημένο λαό, τα μέλη του οποίου αποκαλούνται, σύμφωνα με την παράδοση, Υπερβόρειοι. Οι άνθρωποι αυτοί φτάνουν σε απίστευτη ηλικία. Πολλά θαυμαστά αναφέρονται για αυτό το έθνος. … Η χώρα είναι λου σμένη στο φως του Ηλίου και απολαμβάνει ευχάριστη θερμοκρασία. Η δυσαρμονία εκεί είναι άγνωστη και το ίδιο συμβαίνει με την ασθένεια. Οι άνθρωποι εκεί δεν πεθαίνουν, παρά μόνο από την ‘κόπωση’ της ζωής. Μετά από ένα εορταστικό δείπνο, όποιος επιθυμεί να πεθάνει, χορτασμένος από τις χαρές της ζωής σε μεγάλη ηλικία, πηδάει στη θάλασσα από έναν απόκρυμνο βράχο. Έτσι είναι γι’ αυτούς ο πιο ευτυχισμένος τρόπος να ζει κα νείς. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ύπαρξη αυτής της χώρας, η οποία περι γράφεται από πολλές αυθεντίες».
Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη λεπτομέρεια: Η πληροφορία ότι η επικράτεια των Υπερβορείων περιλαμβάνει τα «όρια της πορείας των άστρων» έρχεται να προστεθεί στο «σχόλιο» του Πινδάρου ότι είναι αδύνα το να επισκεφθεί κανείς τη μυστηριώδη χώρα από στεριάς ή θαλάσσης κ.α., θίγοντας και το ενδεχόμενο η μυθική Υπερβόρεια να μη βρίσκεται καν στον πλανήτη μας.

Επιστρέφοντας τώρα στο απόσπασμα του Πλινίου, όσο κι αν ψάξει κανείς στην αρχαία βιβλιογραφία, πολύ δύσκολα θα βρει μία πληρέστερη περιγραφή σχετικά με την αινιγματική χώρα και τους κατοίκους της. Σύμφωνα με την επίσημη βιβλιογραφία, το όνομα Aquilon αναφέρεται στον Βόρειο Άνεμο, ακολουθώντας την ελληνική παράδοση.

ΟΙ ΚΕΛΤΕΣ

Σε ολόκληρη τη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ., οι πρόγονοι αυτών που σήμερα αποκαλούμε Κέλτες ήταν, σύμφωνα με την επίσημη τουλάχιστον εκδοχή, ένα από τα φύλα που κυριαρχούσαν στη μεγαλύτερη έκταση της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. Ωστόσο, από τον 12ο αιώνα π.Χ. άρχισαν να συρρέουν στη συγκεκριμένη περιοχή, την οποία η παραδόσεις τους ονόμαζαν γενέτειρα τους. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εάν ήταν οι ίδιοι οι αρχαίοι Κέλτες ή, έστω, οι μακρινοί τους πρόγονοι που δημιούργησαν τις μεγαλιθικές κατασκευές (καμία ένδειξη δεν καταδεικνύει κάτι τέτοιο), ωστόσο το γεγονός ότι ο συ γκεκριμένος λαός διασώζει κάποιες προφορικές παραδόσεις που αναφέρονται στην κατασκευή χους, επιτρέπει να εικάσουμε με σχεχική βεβαιότητα ότι σε κάποιο σημείο της ιστορικής τους διαδρομής ήρθαν σε επαφή με εκείνους – όποιοι κι αν ήταν αυτοί- που τα δημιούργησαν.
Από τον 8ο π.Χ. αιώνα, άρχισε από τους κατοίκους της Βρετάνης ο εποικισμός των πλούσιων σε πρώτες ύλες νησιών, που ακόμα και σήμερα αποκαλούμε Μεγάλη Βρετανία. Από ευρήμα τα στη Νότια Αγγλία (διακοσμητικά μοτίβα σε χειροτεχνήματα), οι ιστορικοί συμπεραίνουν ότι αρχικά αποβιβάστηκαν στη Νότια Αγγλία (περιοχή του Κεντ), από όπου σταδιακά μεταφέρθηκαν δυτικά, προς την πλούσια σε κοιτάσματα κασίτερου περιοχή της Κορνουάλης.(βλ.παλαιότερο άρθρο)
Πολύ σύντομα, βρίσκουμε την επίδραση των Κελτών να έχει επεκταθεί και στις υπόλοιπες περιοχές των βρετανικών νήσων, όπως η Ιρλανδία, η Ουαλία και η Σκοτία – χωρίς οι ιστορικοί να αποκλείουν το ενδεχόμενο ο εποικισμός των υπολοίπων περιοχών να έγινε από άλλα, ανεξάρτητα μεταναστευτικά ρεύματα κατά τον 7ο αι. π.Χ. από τη Βρετάνη.
Ο εποικισμός αυτός των δυσπρόσιτων περιοχών των βρετανικών νήσων υπήρξε καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση και την ιστορική συνέχεια του συγκεκριμένου έθνους καθώς -σε αντίθεση με τους προχριστιανικούς Κέλτες της Βρετάνης που δέχθηκαν στη συνέχεια πλήθος πληθυσμιακών και πολιτισμικών-γλωσσικών επι δράσεων από άλλες εθνότητες (Νορμανδοί, Ρωμαίοι και διάφορα γερ μανικά φύλα)- οι Κέλτες των απόμακρων περιοχών της Μεγάλης Βρετανίας απόλαυσαν για πολλούς ακόμα αιώνες, ακόμα και μετά τις εισβολές των Ρωμαίων και των Αγγλοσαξώνων, ως τη σύγχρονη εποχή, την πολιτισμική ασφάλεια που τους προσέφερε η γεωγραφική απομόνωση.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Leigh T. Denault, οι επιδράσεις της ύπαρξης και της ιστορικής συνέχειας του κελτικού πολιτισμού στις συγκεκριμένες περιοχές μπορούν να ανιχνευθούν με βεβαιότητα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 25 αιώνων. Στις περιοχές αυτές, οι ζωντανοί φορείς της πολιτισμικής κληρονο μιάς, όπως π.χ. η γλώσσα και οι μυθολογικές παραδόσεις, διασφαλίζονται από «εξωγενείς επιδράσεις», επιτρέποντας τη μελέτη σε μεγαλύ τερο βάθος, αλλά και την ανεύρεση εντυπωσιακών ομοιοτήτων με τον ελληνικό πολιτισμό.

Ευχαριστούμε για τις πληροφορίες τον καλό μας αναγνώστη  Στ.Μανάκο -Ν.Χάμσαϊρ ΗΠΑ

Βιβλιογραφία
• Ηρόδοτος, «Μελπωμένη», τόμος 4, εκδ. Κάκτος, 1992 • Διόδωρος Σικελιώτης, «Βιβλίο Β», εκδ, Κάκτος, 1997 • Λουκιανός, «Φιλοψευ-δής ή Απιστιών», εκδ. Πατάκη, 1998 • Πίνδαρος, Βακχυλίδης, «Λυ¬ρικοί Ποιητε’ς», τόμοι 2, 3, 4, 8, εκδ. Κάκτος, 2001, 2002 • Παυσα¬νίας, Απαντα, εκδ. Κάκτος, 1992 • Trevor Murphy, «Pliny the Elder’s Natural History: The Empire in the Encyclopedia», εκδ, Oxford University Press, 2004 • Πυθαγόρας, «Προσωκρατικοί», τό¬μοι 4, 5, 6, εκδ. Κάκτος, 1999 • Στράβων, «Γεωγραφικά», τόμοι 4, 5, εκδ. Κάκτος, 1994 • Πλάτων, «Τίμαιος, Κριτίας», εκδ. Κάκτος, 1993 • Pierre Roland Giot, «Prehistory in Brittany», Editions d’Art, 1995 • Peter Berresford Ellis, «Celt and Greek: Celts in the Hellenic World», Trans-Atlantic Publications, 1996 • Brian M. Fagan, «The Little Ice Age: How Climate Made History», 1300-1850, εκδ. Basic Books, 2001 • Peter Berresford Ellis, «The Mammoth Book of Celtic Myths and Legends, Constable and Robinson», 2003 • T. De Courcy Atkins, «The Kelt or Gael», εκδ. Τ. Fisher Unwin, 1892 • Laura Knight Jadczyk, «the Grail Quest and the Destiny of Man, Part V», εκδ. Cassiopaea, 2004 • Fred Gettings, «Dictionary of Occult, Hermetic and Alchemical Sigils», εκδ. Viking Pr., 1981 • Umberto Eco, «Fouceault’s Pendulum», εκδ. Ballantine Books, 1990 • Fulcanelli, «Le Mystere des Cathedrales», εκδ. Brotherhood of Life, 1997 • Boris de Zirkoff, «H.P.B. Collected Writings», εκδ. Quest Books, 1995 • Hutton, R., «The Pagan Religions of the Ancient British Isles: Their Nature and Legacy Blackwell», εκδ. Oxford, 1991 • Donald MacAulay, S. R. Anderson, J. Bresnan, and B. Comrie,

//

Αγρότης μένταλιστ και μόνος… ψάχνει!!!

- Να βρει γυναίκα που: Να λέει με χαμόγελο κάθε ημέρα, στον Ήλιο Καλημέρα, και στους γειτόνους!!. Να ιδροκοπά στο λιοπύρι το Θέρος, στ’ αλώνι, στο λίχνισμα.. κι όχι να λειώνει τα ξύγκια της στα ινστιτούτα και στα σολάριουμ.. χάριν του μπότοξ, της σιλουέτας της και του καλπάζοντα καρκίνου της μήτρας.

Να κοσκινίζει τ’ αλεύρι, να πιάνει μαγιά, να ζυμώνει ψωμί στη σκάφη… ν’ ανάβει τον φούρνο με προσανάμματα, χόινες και πουρνάρια για να το ψήσει στον κτιστό φούρνο, την πείνα να χορτάσει και μόνο… κι όχι να ψωνίζει χωριάτικο, κατ’ επίφαση, τυποποιημένο ψωμί, χωρίς κόρα, μέσα σε ζελατίνες. Να πίνει για να ξεδιψά, απ’ το νερό του πηγαδιού και της πετροκάμαρης νερομάνας βρύσης, κι όχι για να χωνεύει και να ρεύεται τη λαιμαργία της, τη βαρυστομαχιά, την ανία, την πλήξη, και τα τριγλυκερίδιά της, με σόδες και νάτσιουραλς γουώτερς, σε ωραιοφανείς εισαγόμενες πλαστικές φιάλες πολυτελείας.

Να χαίρεται τις γιορτές, τις χαρές, τα πανηγύρια, τους κυκλικούς χορούς, στους αρραβώνες και στους γάμους … κι όταν πίνει κρασί του ληνού για να στυλώνεται, να δοξάζει τον Διόνυσο, τον Βάκχο, με τους συντρόφους, κι όχι να μεθοκοπά …ξεδιάντροπα.. Να γνωρίζει κλώσιμο μ’ αδράχτι, υφαντό η αξιοχέρα, να ρίχνει τα στημόνια και τα υφάδια στον αργαλειό, και να τραβά το χτένι της, να πατά τις πατήτρες, ρίχνοντας τις σαΐτες, τραγουδώντας τα πάθη και τους καημούς της ζωής.. ως άλλη Πηνελόπη..την προίκα της να φτιάχνει, κι όχι να γδύνεται ξετσίπωτα με κλωνοποιημένα ράκη πολυτελείας, χάριν τη μόδας για να είναι ιν.!

Να μοσχοβολά το σπίτι της δυόσμο, βασιλικό κι ασβέστη κι αυτή μαγνάδια, ρόδα, τριαντάφυλλα, πάστρα και νοικοκυροσύνη! ! . Να γεμίζει την ποδιά της λογίς – λογίς καλούδια, φρούτα και λαχανικά απ’ τον μπαχτσέ της αυλής της, του μποστανιού και τ’ αμπελιού της, κι όχι όταν κουρεύει το γκαζόν της αυθαίρετης βίλας της, να το πετά στον φράχτη, του άγνωστου και απουσιάζοντα γείτονα της. Να σέβεται να λατρεύει και να τιμά πάντοτε τα Μήτρια και τα Πάτρια, ιδίως την ημέρα των εκλογών, να προσφέρει χορηγίες και σπονδές με λάδι, κρασί, μέλι και γάλα κι όχι να τάζει τάματα και παραφηνοκέρια σε μαύρους ψυχοσώστες και φωτοσβέστες, και κρυφά να φοροδιαφεύγει περήφανα… εν τω άμα.!!. Να αγαπά όλα τα ζώα της αυλής, των κάμπων τα πετούμενα, τον κούκο και τα χελιδόνια της Άνοιξης, τ’ αηδόνια του Μαγιού, τους λύκους, όλα τ’ αγρίμια του Χειμώνα, κι όχι να παριστάνει την φιλόζωο οικολόγα, μισανθρωπιά γιομάτη. . . Να ξέρει όταν θα την ξαπλώνει ο άντρας της, στην κλίνη του ερωτά τους, για να της γεννήσει παιδί πώς, χιλιάδες μυριάδες νοερά μάτια, της ορμής, της ομορφιάς και της ευθύνης, είναι καρφωμένα πάνω τους, μια για πάντα.!! για το παραμυθένιο ταξίδι της ζωής, πού πάν’ να ξεκινήσουν.! ! Αυτά τα λίγα ψάχνει… για να βρει!. Ζητάει πολλά;.. Όλα τα άλλα μαγικά, είναι για άλλους καιρούς, για άλλους κολπαδόρους.

Από την καταπληκτική αναγνώστρια  Αρτάνη.

visaltis.blogspot.

Τα παράδοξα ανάγλυφα του ναού στην Σαλαμάνκα της Ισπανίας.

Ο καθεδρικός ναός του Ιερώνυμου στην Ισπανία χτίστηκε το 1102,με εντολή του επισκόπου της Σαλαμάνκα. Πρόκειται για έναν εντυπωσιακό ναό με εντυπωσιακά ανάγλυφα αγίων, και μυθικών πλασμάτων, εντός και εκτός του ναού.Το ενδιαφέρον όμως τράβηξαν  κάποια ανάγλυφα που ανακαλύφθηκαν τυχαία,και το ένα αναπαριστά έναν αστροναύτη ενώ το άλλο έναν δαίμονα που τρώει παγωτό χωνάκι!!.Φυσικά όμως ο αστροναύτης ήταν αυτός που τράβηξε και το περισσότερο ενδιαφέρον,μιας και ήταν αδύνατον ο καλλιτέχνης  που το έφτιαξε να είχε δει αστροναύτη το 1102μ.Χ.!!Υπήρξε μια σχετική αναστάτωση και στους υπευθύνους του ναού με το θέμα, άλλα και μια σχετική κίνηση και στο ίντερνετ.Τελικά σύμφωνα με μια άποψη που εξέφράσαν ψυχραιμότεροι και θέλει τα ανάγλυφα να προστέθηκαν σε πρόσφατη συντήρηση του ναού  σαν φάρσα απο τους συντηρητές, φαίνεται περισσότερο πειστική.Αν είναι όντως έτσι οφείλουμε να συγχαρούμε τους συντηρητές για το χιούμορ τους.Φανταστείτε να είχε γίνει κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα…

-Βισάλτης-

Tα αρχαία ορυχεία της Σάμου

Τα αρχαία ορυχεία της Σάμου που βρίσκονται στους
Μυτιληνιούς, ένα από τα μεγάλα χωριά της Σάμου, στην περιοχή Κουτσοδόντη βρίσκονται 45 σπηλιές γύρω από το λόφο και είναι είσοδοι Αρχαίου Ορυχείου. Οι σπηλιές ξεκινούν από υψόμετρο 147 μέτρων απο που μπορεις να δεις τα Πολυκράτεια τείχη και το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο,Οι είσοδοι στηρίζονται σε κολώνες λαξευμένες με το χέρι, μαρτυρώντας την ακρίβεια της μελέτης, τη διάταξη, αλλά και τη προσεγμένη κατασκευή της κάθε μιας, ώστε να συγκρατούν στέρεα το βουνό πάνω τους.Σε μια από αυτές μια τρύπα οδηγεί στο εσωτερικό του λόφου, όπου οι εξερευνητές κατέγραψαν (8) επίπεδα με τον ίδιο τρόπο στήριξης συνολικού βάθους -70μ και μήκος κάθε επιπέδου 1 Km. Σύμφωνα με τον Herman Kienast, Αρχιτέκτονα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και τέως υπεύθυνο των ανασκαφών στο Ιερό της Ήρας και μελετητή του Ευπαλινείου Ορύγματος, από τη θέση αυτή εξορύσσονταν υλικά για την ανέγερση του μεγάλου ναού της Ήρας και άλλων κτιρίων στο χώρο του Ιερού καθώς και στο χώρο της αρχαίας πόλης της Σάμου, του σημερινού Πυθαγορείου κατά τους αρχαϊκούς χρόνους.Στο ορυχείο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας δόθηκαν, γινόταν εξόρυξη πετρώματος που χρησιμοποιείτο για την ταρίχευση των νεκρών και το οποίο εξαγόταν στην Αίγυπτο. Από τον 19 αι. μ.Χ. και μετά γινότανε εξόρυξη νίτρου και πυρίτιδας.

Μέσα βρέθηκαν σπασμένα πολλά, μάλλον, σύγχρονα κεραμικά αγγεία καθώς και επιγραφές με ονόματα στα τοιχώματα και τις οροφές με παλαιότερη χρονολογία το 1906.

Από επιτόπια έρευνα του Ίππώναξ ‘Απολλοδώρου

//

Ο θρύλος της Nuredduna

Από την  φίλη μας Maria Burkholz:

Καθισμένη στο μπαλκόνι   μία καλοκαιρινή νύχτα, περιμένοντας έναν  κομήτη για να του ζητήσω μία επιθυμία, τώρα που ο Αύγουστος μας αφήνει, έρχεται στη μνήμη μου ένας  μύθος, μία ιστορία   από τo  νησί , που έγραψε πριν πάνω  από έναν  αιώνα  ο Μικέλ Κόστα  Γιοβέρα, ποιητής, μεταφραστής , ρήτορας  και πεζογράφος  από την Πογένσα. (γεννημένος   στην Πογένσα ). 

Το όνομα του έργου   στα  Μαγιορκίνικα  είναι  “la  deixa   del  geni  grec”  =  “το  κληροδότημα του μεγαλοφυούς   Έλληνα “.Η  Ιστορία  διηγείται ότι στον προϊστορικό οικισμό    Σες Παΐσσες,στην Αρτά πριν  από  περίπου 3000 χρονιά, ζούσε μία μάντισσα  εγγονή    του  υπέρτατου  ιερέα  πoυ ονομαζόταν   Nuredduna ,  και έχαιρε  μεγάλης  εκτίμησης  λόγω  του  ταλέντου  της  στις προφητείες.   

Μία μέρα αποβιβάστηκε  στην ακτή μία ομάδα Eλλήνων  ναυτικών,  μερικοί  από  τους  οποίους συνελήφθησαν  από τη φυλή της Παισσες Άρτας. Αυτοί  οι κάτοικοι είχαν  πολύ  πρωτόγονα έθιμα  και  αποφάσισαν   να  θυσιάσουν   τους  ναυτικούς  στους  Θεούς   ώστε  να εξευμενίσουν  την  οργή  τους. 

Μεταξύ των συλληφθέντων βρέθηκε και   ο νεαρός  ναυτικός  Μελεσιγκένη  που   είχε  μαζί του   μια  λύρα  και  τραγουδούσε μελαγχολικά  τραγούδια. Η γλυκειά  μουσική  της  λύρας  του Μελεσιγκένη, η  αλοδαπή γλώσσα  του, οι  χειρονομίες  του  και  οι ματιές  του  έκαναν  τη  Νουρεντούνα   να  τον  έρωτευθεί.  Η μάντισσα  πρότεινε  στα  μέλη  της  φυλής   να  της  δώσουν  την άδεια  να οδηγήσει  το  Μελισιγκένη  στις  σπηλιες   της  Αρτά  να τον αφήσει  εκεί  να  πεθάνει  αργά. Παρά  τις  αντιρρήσεις  μερικών   η  Νουρεντούνα  πετυχαίνει  το  στόχο  της. 

Ο  Μελεσιγκένη  οδηγήθηκε  στις  σπηλιές  της  Αρτάς  από όπου η  Νουρεντούνα   την  επομένη  μέρα  τον απελευθερώνει. Κατά την  απόδραση   ξέχασε  εκεί τη  λύρα του.  Διαφεύγει  και επιστρέφει  στο  καράβι που  είναι αγκυροβολημένο  στην  παραλία,  και διηγείται  στους άλλους  ναυτικούς  τι  έγινε  στο χωριό,  οι οποίοι ετοιμάζονται  να  επιτεθούν  στο  χωριό  Αρτά.

Εν  τω  μεταξύ   η  Νουρεντούνα  συλλαμβάνεται  από  τους δικούς της   ανθρώπους  και  πληρώνει  με  τη  ζωή  της   την  προδοσία.Λιθοβολείται  και  τραυματισμένη  διαφεύγει στις  σπηλιές  όπου πεθαίνει  αγκαλιά  με  τη  λύρα  του αγαπημένου  της. Από  τότε περιπλανιέται  το  πνεύμα  της στις  σπηλιές  της  Αρτάς. Ο   Costa Llobera  γράφει  ότι  τη  στιγμή  που  πέθαινε,  οι πέτρες  της  φώναξαν  “Για  ένα  χτύπο  του  πόθου  με  τον οποίο η  καρδιά  σου  ξεψυχάει, θα  ανταλάσσαμε  τους αιώνες  ησυχίας που  έχουμε”. 

Μετά οι ελληνές  επιτίθενται  στο   χωριό (αριστερή και κάτω φωτό)  και   εξολοθρεύουν από   εκδίκηση   όλη  τη    φυλή   Αρτάς. 

    Αν φτάσετε στην ακτή της Πάλμα και δείτε το γλυπτό μιας γυναίκας που αντικρύζει  την  θάλασσα με λυπημένα μάτια, το κεφάλι κάτω,και  κρατάει λύρα στο δεξί της χέρι, αυτό είναι η Nuredduna,  σε ένα γλυπτό του R. Caubet.

Επισκεφθείτε το πολύ ενδιαφέρον ιστολόγιο της Μαρίας:ikoukladethelei.blogspot.com

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:Η “Στήλη των Όφεων” και η καταστροφή μνημείων από την οικοδομική λαίλαπα

Aπό τον Βισάλτη

Θεσσαλονίκη,οδός Αγ.Δημητρίου.Εξω από το κτίριο της ΔΕΗ σώζεται μια στήλη ελληνιστικής εποχής γνωστή και ως “Στήλη των Όφεων” ή Γιλάν Μερμέρ.Υπάρχει μια ιστορία που λέει ότι κατα την περιόδο της Τουρκοκρατίας γέμισε η πόλη με φίδια.Τα φίδια αυτά για άγνωστο λόγο συγκεντρώθηκαν γύρω, και επάνω σε αυτήν την στήλη.Επιστρατεύθηκε τότε ένας εξορκιστής “χόντζας” και κατάφερε με τους εξορκισμούς του να τα διώξει.Θεωρείται το μονάδικό όρθιο μνημείο ελληνιστικής εποχής,άλλα ότι σεβάστηκε ο χρόνος και οι αιώνες δεν σεβάστηκαμε σήμερα εμείς,αφού οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων,αναρχικοί και “καλλιτέχνες”  την χρησιμοποιούν για την ανάρτηση συνθημάτων,και την εκτόνωση των καλλιτεχνικών τους τους ανησυχιών.

Παραμένει μυστήριο για ποιο λόγο περέμεινε εκεί και δεν ισωπεδώθηκε από την οικοδομική λαίλαπα όπως άλλα μνημεία.Ίσως τυχαία,ίσως και όχι.Πρέπει να αποτελούσε μέρος κάποιου σπουδαίου κτιρίου,αφού ως γνωστό η ευρύτερη περιοχή της Αγ.Δημητρίου και Αντιγονιδών ήταν τόπος συγκέντρωσης δημοσίων κτιρίων και ναών.’Ολα τα μνημεία αυτά δυστυχώς λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν από την επέλαση των εργολάβων των δεκαετιών 1960-70,και αντικαταστάθηκαν από τα γκρίζα, τσιμεντένια και αντιαισθητικά κουτιά που ονομάσαμε πολυκατοικίες.Μια από τις μεγαλύτερες κατάρες της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Τα μοναδικά κτίρια που κατόρθωσαν να γλυτώσουν από την επέλαση είναι αυτά της Αρχαίας Αγοράς,αφού στο εκεί οικόπεδο  είχαν ξεκίνησει εργασίες ανέγερσης του Δικαστικού Μεγάρου, που μετά την αποκάλυψη των πρώτων ευρημάτων σταμάτησε.Σε διαφορετική περίπτωση που ο χώρος θα είχε περάσει σε χέρια ιδιωτών, σήμερα θα βλέπαμε στην θέση της Αρχαίας Αγοράς μερικές ακόμη πολυκατοικίες.

Άλλα σπουδαία κτίρια της περιοχής που γνωρίζουμε,είναι ο ναός της Αφροδίτης στην πλατεία Αντιγονιδών,που αποκαλύφθηκε όταν κατεδαφίστηκε η παλιά πολυκατοικία που είχε χτιστεί επάνω της(κλίκ εδώ),και ένα Σεραπείο (Ελληνιστικός-αιγυπτιακός ναός) που εντόπισε ο αρχαιολόγος Χ.Μακαρονάς το 1939 σε κάποια υπόγεια έρευνα του,στην περιοχή Διοικητηρίου.Το πιθανότερο είναι σήμερα αυτό το ιδιόρυθμο και σπάνιο θρησκευτικό κτίριο να ασφυκτιά και αυτό κάτω από το βάρος κάποιας “μουχλιασμένης” πολυκατοικίας των αρχών του ‘60.(Δείτε για το θέμα του Σεραπείου  εδώ)

-Βισάλτης-

//

Το έργο του Θανάση Λερούνη, και ο εντυπωσιακος φιλελληνισμός των Καλάς

O 53χρονος Θανάσης Λερούνης είναι καθηγητής ηλεκτρονικός που γνώρισε τους Καλάς το 1994 σε τουριστικό ταξίδι.Συγκλονίστηκε από τους θρύλους τους,που τους θέλουν απογόνους του Μ.Αλεξάνδρου και αδελφούς των Ελλήνων,αλλά και από τα τρομαχτικά προβλήματα επιβίωσης,και υγιεινής και παιδείας που αντιμετώπιζε αυτή η πανάρχαια ιθαγενείς φυλή.Ο Λερούνης κατάλαβε ότι οι Καλάς είναι ένα ζωντανό απολίθωμα της αρχαίας Ελλάδας και της εποχής του σιδήρου που κρατούσε ανόθευτη την αρχαία του παράδοση.Αποφάσισε από τότε να αφιερώση την ζωή του σ’ αυτήν την υπόθεση.Βοήθησε στο κτίσιμο του πρώτου νέου σχολείου για τους μικρούς Καλάς δημιουργώντας τη ΜΚΟ “Έλληνες Εθελοντές” και χρησιμοποιόντας εθελοντική εργασία 20-25 συναδέλφων του.Σήμερα έχει κτίσει τρία κτίρια,αναπαλαίωσε άλλα πέντε και έβαλε σε όλα τουαλέτες και βρύσες.Κατάφερε να δημιουργήσει σύγχρονες υποδομές στην κοιλάδα που είχε παραμείνει αποκομμένη από τον κόσμο για αιώνες.Οργάνωσε έργο ύδρευσης καθώς κι ένα πρόγραμμα καταγραφής και διάσωσης της γλώσσας των Καλάς.Τον τελευταίο καιρό για την εποπτεία αυτού του έργου είχε πάρει ειδική υπηρεσιακή άδεια από τα ΣΕΚ των Αγίων Αναργύρων στο οποίο υπηρετούσε και παρέμεινε επί δέκα μήνες στο χωριό Μπρούν στο κτίριο-δημιούργημα του,το <<Καλάς Ντούρ>>(Πολιτιστικό Κέντρο των Καλάς)απ’ όπου και απήχθη από δωδεκαμελή ομάδα ένοπλων μασκοφόρων.

Για όποιον γνωρίζει καλά τα πράγματα της περιοχής,δεν είναι μόνο οι Καλάς που δηλώνουν απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάδρου και διασώζουν ήθη,έθιμα και τη θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων(Δωδεκάθεο,Ανθεστήρια.Άμεση Δημοκρατία,Δημογεροντία ,διονυσιακές γιορτές κ.λ.π.).

Το ίδιο υσχύει και για άλλες και για άλλες λαότητες και έθνη της περιοχής όπως οι Ισμαηλίτες Μπουρούσο στη Χούντζα,το έθνος των Παστούν(σουνίτες και ουαχαβίτες)και ανάμεσά τους ιδιαίτερα η πολυπληθής φατρία των Αφρίντι(που στελεχώνουν μαζικά τους Ταλιμπάν)και οι Νουριστανοί,οι οποίοι στελέχωσαν μαζικά τη μετριοπαθή Βόρεια Συμμαχία στον πόλεμο του Αφγανιστάν.Δηλαδή το αίσθημα της ελληνογένειας είναι εκτεταμένο και έντονο σ΄ έναν αριθμό που υπερβαίνει τα τριάντα εκατομμύρια ανθρώπους (!!)σε Πακιστάν,Αφγανιστάν και Τσατζικιστάν. Σε όποιον Έλληνα δημοσιογράφο έχει πάει στην περιοχή,είναι γνωστό πως οι Έλληνες απολάμβαναν ένα είδος ασυλίας μεταξύ των αντιμαχομένων επειδή θεωρούνταν ομόαιμοι αδελφοί τους.Μέχρι την πρόσφατη απαγωγή του Θανάση Λερούνη οι Έλληνες είτε ως μέλη της εκστρατευτικής αποστολής στο Αφγανιστάν,είτε ως μέλη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων(ΜΚΟ),είτε ως δημοσιογράφοι,έχαιραν ενός ειδικού καθεστώτος.Είναι χαρακτηριστικό πως όταν μέλη άλλων εκστρατευτικών αποστολών ήθελαν να κυκλοφορήσουν στην Καμπούλ εκτός υπηρεσίας,πρόσθεταν στη στολή τους το ελληνικό εθνόσημο ώστε να μην τους χτυπήσουν οι Ταλιμπάν….

Στο συγκεκριμένο άρθρο είχαμε τονίσει πως οι Κάλας γνώριζαν ότι <<κάτι θα συμβεί το καλοκαίρι>> και είχαν γι΄ αυτό το λόγο φροντίσει να ενημερώσουν τους φίλους τους στην Ελλάδα,την Ευρώπη,την Ασία και την Ιαπωνία.Αυτές οι ανησυχίες των Καλάς καλύφτηκαν διεθνώς(και στη Δύση και στην Ασία),από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ,ενώ στην Ελλάδα υπήρξε σιωπή με την εξαίρεση του περιοδικού αυτού.(σσ.Βισάλτης:Και ελαχίστων μπλόγκερ συμπληρώνω εγώ)

Οι πληροφορίες από το άρθρο του Γιώργου Αλεξάδρου <<Τι μεγάλο παίζεται στον χώρο των Καλάς…>> - Περιοδικό “Τρίτο Μάτι”

Πάτημα επί κατσαρίδας 500.000.000 ετών!!

Απολιθωμένο πάτημα κατσαρίδας

Αυτό που πιθανώς είναι το αρχαιότερο γνωστό ως σήμερα αποτύπωμα παπουτσιού βρέθηκε τον Ιούνιο του 1968 από τον William J. Meister, ερασιτέχνη συλλέκτη απολιθωμάτων.

Μέχρι στιγμής εκτιμάται η ηλικία του μεταξύ 300 και 600 εκατομμυρίων ετών και πρόκειται για αποτύπωμα ποδιού που πατάει ένα τριλοβίτη! Το εκπληκτικό είναι ότι το πόδι φοράει σανδάλι.

Ο Meister έκανε την εκπληκτική αυτή ανακάλυψη το 1968 στο Antelope Spring, 43 μίλια νότια του Delta, στην Utah. Συνοδευόταν από την γυναίκα του και τις δύο κόρες του. Είχαν ήδη βρει αρκετά μικρά απολιθώματα τριλοβιτών όταν ο Meister χώρισε στα δύο ένα βράχο πάχους δύο ιντσών με το σφυρί του και ανακάλυψε αυτό το εκπληκτικό απολίθωμα.

Ο βράχος χώρισε στα δύο «σαν βιβλίο» αποκαλύπτοντας το απολίθωμα ενός ανθρώπινου ποδιού με τριλοβίτες δεξιά του αποτυπώματος. Το έτερον ήμισυ του βράχου έχει δημιουργήσει ένα τέλειο εκμαγείο του αποτυπώματος.

Το σανδάλι είναι μεγέθους 25 εκατοστών στο μήκος και 7,6 στο πλάτος. Θεωρείται ότι οι άνθρωποι εμφανίστηκαν μεταξύ 1 και 2 εκατομμύρια χρόνια πριν και χρησιμοποίησαν υποδήματα μόλις πριν λίγες χιλιάδες χρόνια. Το σανδάλι έχει μάλιστα και υπερυψωμένη φτέρνα (τακούνι;!).

http://basic.forumservice.nl/

Ιάπωνες επιστήμονες προσπαθούν να ακούσουν τους αρχαίους Έλληνες!!

H σκέψη ήταν απλή:Εφόσον οι ανθρώπινες φωνές ,η μουσική και τα μουσικά όργανα ,οι ήχοι και οι θόρυβοί μπορούν να εγγραφούν με χάραξη  σε περιστρεφόμενους δίσκους και να αναπαραχθούν ,θα έπρεπε να ανιχνευθεί τι ήταν αυτό στον αρχαίο ελληνικό κόσμο,που είχε παραχθεί σε περιστρεφόμενο άξονα και το οποίο είχε τέτοια δομή χάραξης που να μπορέσει να κατακρατήσει-και συνεπώς να εγγράψει-ήχους,φωνές και μουσικές από την αρχαιότητα.Φυσικά ,εκείνο που θα μπορούσε να προσομοιάζει στο “πικ-απ” εγγραφής και στον δίσκο βινυλλίου δεν ήταν άλλο από τον αγγειοπλαστικό τροχό και τα αγγεία που έφτιαχναν οι αρχαίοι Έλληνες αγγειοπλάστες!

Μία ομάδα Ιαπώνων ελληνολατρών επιστημόνων έχει παθιαστεί με την πιθανότητα να “ακουσει” αληθινούς αρχαίους Έλληνες να μιλάνε αρχαία ελληνικά ή να σιγοψιθυρίζουν κάποιο αρχαίο ελληνικό τραγούδι,την ώρα που μηχανικά δουλεύουν στον τροχό.Οι πιθανότητες βέβαια είναι πραγματικά λίγες και επειδή δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί ο τέλειος ηλεκτρονικός τρόπος να “ακουστούν” καθαρά οι ήχοι που δεσμεύτηκαν  στο κεραμεικό “βινύλλιο” και επειδή δεν είναι καθόλου βέβαιο αν οι αγγειοπλάστες μιλούσαν και τραγούδαγαν την ώρα της δουλειάς ή αν παρέμεναν εντελώς σιωπηλοί.Ακόμα όμως και αν κάποιοι μιλούσαν ή τραγουδούσαν,θα είναι σαν να ψάχνει κανείς για ψύλλο στα άχυρα για να βρει το,σε άριστη κατάσταση,αγγείο το οποίο κατά την ώρα που ο αγγειοπλάστης του το δημιουργούσε κάποιος μιλούσε ή τραγουδούσε.Επίσης δενμπορούσε να είναι βέβαιο αν ο ήχος που καταγραφόταν στο κεραμεικό υλικό,δεν θα αλλοιωνόταν εντελώς είτε από εξωγενείς παράγοντες που θα επιδρούσαν κατά την ώρα της δουλειάς στον τροχό είτε από της φύσης του κεραμεικού υλικού είτε από την συνεχόμενη ενυδάτωση του υλικού κατά την παραμονή του αγγείου μέσα στο χώμα ή στον τάφο όπου συνήθως ανακαλύπτονται τα αγγεία.Αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα της ομάδας είναι το να αποκτήση πρόσβαση σε κάποια μεγάλη “αποθήκη” αρχαίων ελληνικών αγγείων τα οποία θα πρέπει να βρίσκονται σε άριστη κατάσταση.Παρόλα αυτά ,η ομάδα έχει παθιαστεί με την έρευνα.Το εντυπωσιακό ωστόσο είναι ότι μέχρι τώρα και με την βοήθεια υψηλής τεχνολογίας κατάφεραν να “ακούσουν” κάποια βάζα.Δεν ακούγεται βέβαια κάποια φωνή άλλα.. ακούγεται καθαρά κάποιο επαναλαμβανόμενο τρίξιμο που θυμίζει αμυδρά την κίνηση του τροχού ενός αγγειοπλάστη!-Αναδημοσιέυση από το περιοδικό “Τρίτο Μάτι”-

σσ.Βισάλτης:Υπάρχει μια θεωρία που με κάθε επιφύλαξη μεταφέρουμε και ίσως να είχαν υπ’ όψιν οι Ιάπωνες επιστήμονες,σύμφωνα με την οποία οι άνθρωποι της εποχής είχαν αντιληφθεί την δυνατότητα αποτύπωσης της φωνής επάνω στον πηλό.Και έτσι με αυτόν τον τρόπο “ηχογραφούσαν”  απόρρητα μηνύματα σε αγγεία και τα στέλναν στις αποικίες  τους, όπου το εκεί ιερατείο τα “άκουγε” με κάποιου είδους συσκευή(αρχαίος φωνόγραφoς;!!) και τα μετέφερε στους κυβερνώντες.Όσο τρελή-αν και όχι παράξενη- ακούγεται όλη αυτή η ιστορία ,εντούτοις μεταδόθηκε σε πολλά ΜΜΕ της Ιαπωνίας και δημοσιεύθηκε σε αρκετά ευρωπαϊκά περιοδικά έρευνας.Το μόνο σίγουρο πάντως της υπόθεσης είναι ότι σε καμιά περίπτωση δεν είναι τρελοί οι Ιάπωνες επιστήμονες, που όλο και κάτι παραπάνω θα ξέρουν…..

…και επειδή  εφευρέτης του φωνόγραφου δεν είναι σε καμιά περίπτωση ο Έντισον όπως διδάσκει η επίσημη ιστορία ,και απλά όλοι αυτοί αντιγράφαν συσκευες από προγενέστερους,οι οποίοι αντιγράφαν και αυτοί με την σειρά τους  εφευρέσεις από προγενέστερους φτάνοντας έτσι για μια εφεύρεση ακόμα και σε βάθος χιλιετιών(!!!) διαβάστε και αυτό και αυτό!.

http://visaltis.blogspot.com/2009/10/blog-post_3264.html

//

H χρήση ηλεκτρισμού στην αρχαία Αίγυπτο(!!),και η μπαταρία της Βαγδάτης.

Ο Γερμανός αρχαιολόγος Wilhelm Konig , ανακάλυψε το 1938, κοντά στη Βαγδάτη, την  διάσημη “μπαταρία της Βαγδάτης” και έφερε νέα δεδομένα για την γνώση ,και την χρήση του ηλεκτρισμού από τους αρχαίους λαούς. Ο Konig την εποχή εκείνη εργαζόταν στην Βαγδάτη σχεδιάζοντας το αποχετευτικό της δίκτυο,και ανακάλυψε σε ανακαφές  κάποιου κτιρίου μαζί με άλλα αντικείμενα και ένα ξεχωριστό δοχείο.Μελετώντας το δοχείο οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι  περιείχε ένα χάλκινο κύλινδρο επενδυμένο με πίσσα και στερεωμένο στο χείλος της οπής.Στο κέντρο της πίσσας είχε μια μικρή σιδερένια ράβδο πακτωμένη στο καπάκι. Αναλύσεις έδειξαν ότι το περιεχόμενό του ήταν κάποιο οξειδωτικό διάλυμα, πιθανότατα κρασί ή ξύδι. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα στο βάζο υπήρχε ένα υγρό που αλληλεπιδρούσε με το μέταλλο και παρήγαγε ηλεκτρικό φορτίο. Δηλαδή μια μπαταρία!!!

Το εκπληκτικότερο είναι ότι η αρχαία αυτή μπαταρία μετρήθηκε….Μετά από 2200 χρόνια συνέχιζε να παράγει τάση των  0,8-2V, ενώ η παράλληλη σύνδεση και άλλων  μπαταριών,θα μπορούσε να οδηγήσει και σε μεγαλύτερες τάσεις!!!

ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΕΥΕ ΟΜΩΣ;

Το 1981 ο επιστήμονας  Δρ.Αρν Έγκεμπρεχτ κατασκεύασε μια ολόϊδια μπαταρία με αυτήν της Βαγδάτης και κατόρθωσε μέσα σε 2 μόνο ώρες να επιχρυσώσει ασημένια αντικείμενα.Μια εξήγηση λοιπόν που θα μπορούσε να δοθεί θα είταν ότι χρησίμευε για την επίστρωση και επιχρύσωση μετάλλων με την μέθοδο της ηλεκτρόλυσης.Μια άλλη εξήγηση που πάει λίγο πιο μακριά θέλει τους Αιγυπτίους να είχαν κατορθώσει να κατασκευάσουν κάποιας μορφής λαμπτήρες ,και με την ενεργοποίησή τους από τέτοιες μπαταρίες κατόρθωσαν να ζωγραφίσουν τις σκοτεινές αίθουσες των πυραμίδων.Κάτι που μέχρι σήμερα παρέμενε μυστήριο.Σε πολές Αιγυπτιακές τοιχογραφίες υπάρχουν απεικονίσεις ανθρώπων να κρατούν τέτοιους λαμπτήρες άλλα και διάφορες φωτεινές μπάλες στα χέρια τους.Νομίζω ότι τίποτα δεν είναι παράξενο ,και τίποτα δεν μπορεί να αποριφθεί αν καταφέρουμε κάποια στιγμή να μην υποτιμούμε και να κατανοήσουμε τις γνώσεις των αρχαίων λαών, που αποδεδειγμένα πολλές φορές ήταν πολύ πιο προχωρημένες από τις δικές μας .

Και για την ιστορία,ο Α.Βόλτα το 1800 κατασκεύασε την “πρώτη” μπαταρία ακριβώς με τα ίδια υλικά….

-Βισάλτης-

//

ΣΕΡΡΕΣ:Αρχαιολογικά ευρήματα πεταμένα,”διακοσμούν” πευκόδασος

Mετά από υπόδειξη αναγνώστριας επισκεφτήκαμε τοποθεσία έξω από τις Σέρρες στον Κουλά,στον δρόμο ανεβαίνοντας προς την ακρόπολη των Σερρρών.Στο σημείο εκείνο υπάρχει η εκκλησία του Αγ.Νικολάου για την οποία μαθαίνουμε ότι αναφέρεται από το 1339 ,ενώ αναστυλώθηκε μετά από εργασίες  το 1935 εώς 1948.Φτάνοντας στο πευκοδάσος που υπάρχει έξω από τον αυλόγυρο του Ναού μπορεί κανείς να αντιληφθεί εύκολα ότι βρίσκεται επάνω ή κοντά σε αρχαιολογικό χώρο, από τα διάσπαρτα κεραμεικά που υπάρχουν τριγύρω.Όμως το το εντυπωσιακό σημείο που θα τραβήξει την προσοχή είναι ο τοίχος της αυλής που συνορεύει με το πευκοδάσος.Η αρχική έκπληξη,γίνεται αμηχανία..και μετά θυμός…

Αρχαίες ανάγλυφες μαρμάρινες πλάκες, ακρωτηριασμένα μέλη αρχαίου κτιρίου (πιθανόν ναού)με σκαλισμένο το σύμβολο του ρόδακα, πραγματικά αριστουργήματα, είναι πεταμένα και καλυμένα με χώμα και πευκοβελόνες,μέσα στο δάσος!!Πιθανόν να χρησιμοποιήθηκαν και σαν “μπάζα” για την υποστύλωση του μαντρότοιχου..!!..Κάποιο κομμάτι μάλιστα θυμίζει έντονα αέτωμα,άλλα είναι μίσοσκεπασμένο με χώμα και δεν μπορεί εύκολα να προσδιορίστεί. Είναι δυνατόν;

Ρωτώντας και την άποψη κάποιου ποιο ειδικού για τα σύμβολα μας ενημέρωσε ότι οι ρόδακες τοποθετούνταν ως στόλισμα στο άνω μέρος πύλης ναού. Συμβολίζουν δε τον οίκο του Διονύσου και κατά άλλους την ευγονία, υποδηλώνοντας δια των ροδάκων την αγνότητα του …αιδοίου!Ρόδακες συναντούμε και σε νεότερους ναούς γοτθικής κατασκευής που εκλείφθησαν από τους αρχαίους Θράκες.Αν και κατά την εκτίμηση της αναγνώστριας τα ερείπεια του προγενέστερου κτιρίου ανήκαν σε ναό της Αρτέμιδος, το πιθανότερο είναι τελικά πως ο Διόνυσος ίσως ήταν αυτός που αντικαταστάθηκε στην τοποθεσία εκείνη από τον Αγ.Νικόλαο.

Είναι πάντως περίεργο πως τα αριστουργηματικά πράγματι ανάγλυφα τμήματα που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχαν τοποθετηθεί στις γυάλες κάποιου μουσείου, και θα πλήρωνε ο κόσμος εισητήριο για να θαυμάσει,δεν μεταφερθηκαν στο μουσείο των Σερρών παρά αφέθηκαν πεταμένα μέσα στο πευκοδάσος και αφημένα στις ορέξεις του καθενός που θα ήθελε να τα εμπορευτεί,ή απλά να διακοσμήσει τον κήπο του εξοχικού του…

Είνα άραγε όλα αυτά υπόψιν της διευθύντριας της ΚΗ’ Εφορίας Αρχαιοτήτων Σερρών και των λοιπών αρμοδίων αρχών ,ή για μια ακόμη φορά και πάλι “δεν έχουν ιδέα…;”

Φαίνεται ότι τελικά στην Ελλάδα και ειδικά εδώ στις Σέρρες,- σε συνδυασμό και με τον εγκαταλελειμμένο αρχαιολογικό χώρο της Τερπνής-τα αρχαιολογικά ευρήματα είναι σε πλεόνασμα….μας περισσεύουν…Και έτσι τα έχουμε να διακοσμούν…πευκοδάση και λόφους.

Αυτοί είμαστε…..  (Κλίκ σε όλες τις φωτό για μεγέθυνση)

- Βισάλτης -

(Αρτάνη ευχαριστούμε για την υπόδειξη των “σπαραγμάτων”…  -  …και ελπίζουμε να μην δούμε πάλι πουθενά καμιά κακέκτυπη αντιγραφή του θέματος σαν “ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ”..)

//

Ο “ενοχλητικός”αρχαίος ναός της Τερπνής.Ένας μικρός Παρθενώνας στο Ν.Σερρών!!

ΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ;

-Δια χειρός Βισάλτη-

Ο αρχαίος ναός της Τερπνής,ένα οικοδόμημα 600 τ.μ(!!) σπάνιο για τον Ελλαδικό χώρο κατά ομολογία των αρχαιολόγων.Το οποίο όμως φαίνεται να είναι μέρος μόνο τεραστίου οικοδομήματος,που αν αποκαλυφθεί ολόκληρο θα είναι ίσως απο τα μεγαλύτερα οικοδομήματα και καλά διατηρημένα που βρέθηκαν στην Μακεδονία.Μισο-αποκαλυμένα δωμάτια στα αριστερά του ναού, και μπροστά στην είσοδο,μαρτυρούν ότι το κτίριο έχει πολύ συνέχεια…Αν καί τοποθετείτε γύρω στο 100-200μ.Χ.,πρέπει σίγουρα να είναι χτισμένος πάνω σε παλαιότερο ναό,αφού υπάρχουν στους τοίχους ενσωματωμένα τμήματα από προγενέστερο κτίριο.Ετσι κι αλλιώς η περιοχή κατοικείται”επίσημα”από τον 6οπ.Χ.αιώνα…

Το αν είναι της Αρτέμιδος ή όχι είναι κάτι δευτερεύον αυτή την στιγμή και αφήνουμε να το επιβεβαιώσει η αρχαιολογική σκαπάνη.Είναι όμως υψίστης σημασίας να αναγνωριστεί επιτέλους και να χαρακτηριστεί σαν ναός.Υπάρχουν όμως κάποια στοιχεία που δίνουν μια σημαντική πιθανότητα να πρόκειται για Ιερό της Άρτεμις.Πρώτο και σημαντικό είναι η αναθυματική επιγραφή όπου εκεί η δέηση γίνεται υπέρ της Αρτέμιδος και λογικά σε αυτήν πρέπει να ανήκε και ο ναός.Ενα δεύτερο σημείο είναι ότι στην περιοχή της Βισαλτίας η κυριότερη και πιο διαδεδομένη λατρεία, ήταν αυτή της Αρτέμιδος μαζί με του Διονύσου,καθώς έχουν βρεθεί και αρκετά “ανεπίσημα” νομίσματα στην περιοχή με την θεά του κυνηγιού.Και ένα ακόμη καινούργιο στοιχείο  είναι ότι παρόμοια απεικόνιση της θεάς με αυτήν που υπάρχει στον κίονα,-και αρχικά πιστεύαμε ότι ανήκει στον Τόρκω-,υπάρχει και σε άλλο μέρος της Ελλάδας,άλλα και γενικώς συνηθιζόταν να απεικονίζεται με αυτήν την “ανδροειδή μορφή”.Όλα αυτά όμως είπαμε τα αφήνουμε να τα ξεδιαλύνει η αρχαιολογική σκαπάνη.Αυτό που προέχει τώρα είναι να αναγνωριστεί ότι πρόκειται  για ναό ,τεραστίων μάλιστα διαστάσεων, και να ενταχθεί άμεσα σε ειδικά προγράμματα που αναστηλώνουν, αναδυκνείουν, και προβάλουν τέτοια μνημεία.Κάτι τέτοιο δεν θα γίνει  όμως εύκολα,μιας και θίγονται συμφέροντα.Στην τελευταία  επιστολή του ο Υπουργός  Πολιτισμού, εμμέσως πλην σαφώς μας υπέδειξε κάποια…..

Το κτίριο αυτήν τη στιγμή έχει περάσει στη φάση της αποσύνθεσης,από την αδιαφορία και απραξία των  αρχών καί των βουλευτών του Νομού,από την αδιαφορία και απραξία της ΚΗ’ Εφορίας Αρχαιοτήτων Σερρών,την γραφειοκρατία, και την αναλγησία του Υπ.(α)πολιτισμού.Το μόνο “έγκλημα” του μικρού αυτού Παρθενώνα είναι ότι έτυχε να βρεθεί σε κάποια γωνιά της Μακεδονίας .

Θα ασχοληθεί επιτέλους κάποιος;

(“κλίκ” στις φωτογραφίες για μεγένθυνση)

Ότι απέμεινε από το ψηφιδωτό δάπεδο…

Τόρκως ή Άρτεμης;

Εκπληκτικής ποιότητας μάρμαρο,καινούργιο και γυαλισμένο 2000 χρόνια μετά!!Με τι υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία έγινε άραγε η υαλοποίηση του;

Το “Ιερό”.Ιερά συναντάμε “συνήθως” στους ναούς.

Λουτρά και νιπτήρες έξω από την είσοδο.Απαραίτητη η κάθαρση πριν την είσοδο “συνήθως” στους ναούς.

“Ζώσιν κε Άρτεμις…” Αναθυματική επιγραφή,που συναντάμε επίσης “συνήθως” σε ναούς και Ιερά.

Στην είσοδο βλέποντας προς τα έξω.Το κτίριο συνεχίζεται…Οι τοίχοι φτάνουν και τα 2 μέτρα ύψος!!

//

Πόσο μακριά πέταξε ο Ίκαρος;

ΕΝΑ “ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ” ΑΠΟ ΤΟ “ΒΙΣΑΛΤΗΣ”,ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΠΟΤΕ…

Σε κάποια μακρινή εποχή,στην μακρινή  Εσπερία(Αμερική κατά την σύγχρονη εκδοχή)έφτασε πετώντας με την χρήση τεχνητών φτερών ένα  Θεός ονόματι Incari.Η παράδοση των κατοίκων λέει πως τον θεό Incari ‘στείλαν οι Θεοί που κατοικούσαν στην Γη πριν την ύπαρξη του ήλιου και του φεγγαριού,και τους κατονομάζουν με την ελληνικότατη λέξη “Ñaupamachus “!!!(Ναυπαυμάχους-ΝΑΥ(Σ) + ΠΑΝ + ΜΑΧΗ = NΑΥΠΑΝΜΑΧΟΥΣ!! )για να κατασκευάσει μια πόλη,και να δημιουργήσει τους Ί(ν)κα.Τώρα αν αναρωτιέστε σε τι  χρησιμεύουν τα τεχνητά φτερά σε έναν Θεό,θα σας γελάσω.Οι κάτοικοι πάντως έτσι απεικονίζουν τον Θεό, με τεχνητά φτερά.Ο Incari ή Icaro λοιπόν  δημιούργησε τους Ίνκα και έχτισε και την πόλη Ίκα(Ica).Αργότερα εκεί θα φτάσει και ένας γενειοφόρος λευκός Θεός που του άρεσε το γλέντι και το κρασί ονόματι Ντίον-Αν,άλλα και ένας ημίθεος με ρόπαλο και λεοντή,ονόματι Ηρακάν. Oι Σαμάνοι του Αμαζονίου συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να τραγουδούν τα τραγούδια του Icaro.Δείτε σχετικά εδώ , εδώ καί εδώ.Ο μύθος και οι παραδόσεις της περιοχής περιγράφουν(προσέξτε τους ‘Απου,και την ράβδο χρυσού):Πριν την ύπαρξη του ήλιου και του φεγγαριού, δυνατοί θεοί, γνωστοί ως Ναυπάμαχοι, κατοικούσαν στη γη, ζώντας στο απόλυτο σκοτάδι. Μια μέρα, ο Ρόουλ (το δημιουργικό πνεύμα και ο επικεφαλής των θεών Άπου) πρότεινε την ίδρυση μιας πόλης, όπου όλοι θα μπορούσαν να ζουν σε αρμονία. Κανείς από τους Ναυπάμαχους δεν αποκρίθηκε, γεγονός για το οποίο τους τιμώρησε δημιουργώντας τον ήλιο και το φεγγάρι. Οι Ναυπάμαχοι δε μπορούσαν να ανεχτούν το φως του ήλιου, το οποίο τους ξέραινε, μετατρέποντάς τους σε δέρμα και κόκκαλα, γι’αυτό προτίμησαν να παραμείνουν στο σκοτάδι.
Μετά από αυτό, οι Άπους, ή αλλιώς, θεοί των λόφων, δημιούργησαν τον Ίνκαρι και και τη σύζυγό του Κολλάρι με σκοπό να ιδρύσουν το λαό των Ίνκας. Έδωσαν στον Ινκάρι μια ράβδο χρυσού  μια ρόκα. Το ζεύγος αφού έφτασε πετώντας στην μακρινή χώρα έπρεπε να διαλέξει μια τοποθεσία κατάλληλη για να ζήσουν οι Ίνκας. Ο Ίνκαρι έπρεπε να πετάξει τη ράβδο χρυσού, έτσι ώστε να κολλήσει στο έδαφος με φορά προς τον ουρανό, καθορίζοντας έτσι την τοποθεσία της νέας αυτοκρατορίας. Στην πρώτη του προσπάθεια ο Ίνκαρι δε στόχευσε καθόλου καλά και η ράβδος προσγειώθηκε λάθος. Το μέρος ονομάζονταν Κουέρο, κοντά στα ερείπια του Τάμπο, αλλά δεν ήταν επαρκές. Ο Ίνκαρι και η Κολλάρι τιμωρήθηκαν για το λάθος τους, καθώς οι Άπους επέτρεψαν στους Ναυπάμαχους να αφήσουν το σκοτάδι και να επιτεθούν στη νεοϊδρυθείσα πόλη, καταστρέφοντάς την και εξαναγκάζοντας τους κατοίκους να καταφύγουν στη Λίμνη Τιτικάκα. Από εκεί, οι Ίνκας, καθοδηγούμενοι από τον Ίνκαρι και την Κόλλαρι, ακολούθησαν τον Ποταμό Βιλκανότα, ώσπου έφτασαν σε μια μεγάλη κοιλάδα, όπου κάποτε είχαν ξαναρίξει τη ράβδο χρυσού. Αυτή τη φορά προσγειώθηκε κάθετα στο έδαφος, και έτσι ιδρύθηκε η Κούτζκο, η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Τώρα αν ο αρχιτέκτονας και κατασκευαστής πόλεων Θεός με τεχνητά φτερά Incari ή Icaro σας θυμίζει τον Ίκαρο γιο του Δαιδάλου, αρχιτέκτονα και κατασκευαστή του λαβυρίνθου και της Κνωσσού,μην πονοκεφαλιάζεται.Αποδώστε το αποκλειστικά και μόνο σε συμπτώσεις όπως κάθε λογικός άνθρωπος..και ξεμπερδέψτε. ‘Αλλωστε είπαμε πως είναι ένας μύθος και τίποτα παραπάνω.”Στα “ελεύθερα πνεύματα” τώρα και σε όσους επιμένουν να πιστεύουν σε μύθους,αφήνω να τους συναρπάσουν οι παρακάτω φωτογραφίες από την θρυλική όσο και συγκλονιστική ανάγλυφη πλάκα του Palenque.Που ξέρετε ίσως να αποτελεί μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση του Iκάρου.Η αν βολεύει καλύτερα του Incari….-”BIΣΑΛΤΗΣ”-

//

Οι ανακοινώσεις του δρα Άρη Πουλιανού στο 16ο Διεθνές Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Ανθρωπολογικών και Εθνολογικών Επιστημών: (IUAES)

Η εξέλιξη της ανθρωποποίησης-Δρ Άρης Πουλιανός, 16ο Παγκόσμιο Συνέδριο Ανθρωπολογικών και Εθνολογικών Επιστημών, Κουνμίγκ-Κίνα, 31-7-2009

Ο τίτλος αυτής της εργασίας μπορεί να ακούγεται λίγο ντετερμινιστικός, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι τα ανθρώπινα όντα πέρασαν μια μεγαλύτερη περίοδο ανθρωποποίησης, απ’ ό,τι συνήθως οι ιστορικοί πιστεύουν σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των μαρξιστών.
Σίγουρα προερχόμαστε από τους πίθηκους, αλλά όχι τους αφρικανικούς. Πριν από 20 εκ. χρόνια ζούσαν στην Ευρώπη πάνω από πενήντα είδη πιθήκων. Αλλά ένας πίθηκος, που ονόμασα Ημιόρθιο Ελλαδοπίθηκο (Helladopithecus semierectus), ζούσε στα δέντρα, δεκαεπτά εκατομμύρια χρόνια πριν (ΑΝΘΡΩΠΟΣ, τόμ. 3, N01, Ιαν. 1976, σελ 3 – 30, Αθήνα).
Η γνωστή πανίδα Πικερμίου της περιόδου του Μειοκαίνου (23-5 εκ. χρόνια πριν), έχει βρεθεί από την Ουγγαρία, μέσω των Βαλκανίων, ως το Ιράν: (Wagner, A1840: Fossile Uberreste Von einem Affen und anderensau getierren aus Griechenland. Abh. Bayer. Akad. Wiss, 3, Μόναχο). Μεταξύ άλλων ευρημάτων, ένα πολύ σημαντικό από εκείνη την περίοδο ήταν ο Πεντελικός Μεσοπίθηκος (Mesopithecus pentelici), ενός επίγειου πιθήκου που έζησε σε μια μεγάλη περιοχή, πέρα από την Ελλάδα. Η μεγάλη του εξάπλωση σε μια ευρεία περιοχή, προϋποθέτει ότι κάποιοι ανθρωπόμορφοι πιθήκοι μπορούσαν να “κατεβούν από τα δέντρα” (Roghinski, JJ & MG Levin, 1963: Anthropologhia, Moskva, str. 184 με 185), και άρχισαν να περπατούν. Κατά συνέπεια, μεταξύ αυτών των καταβατών, θα μπορούσε να είναι ορισμένες μορφές προγονικές τού ανθρώπου.
Μια απολιθωμένη κάτω γνάθος από την Αττική βρέθηκε από έναν Γερμανό αξιωματικό κατά τα χρόνια της κατοχής (1942), και περιγράφεται από τον G. Von Koenigswald, (1972: Einunterkiefez eines fossilen Hominoiden aus dem Griechenlands unterpliozan. Konikl. Nederl. Akademie Van Wetenschappen. Σειρά Β, 75 , Αρ. 5, σελ. 385 – 394, Άμστερνταμ), φαίνεται να είναι μια προηγμένη μορφή που δεν ανήκει στους Δρυοπιθήκους (Dryopithecinae), και που θα μπορούσαν να αποτελούν επίσης την αρχή των αφρικανικών πρωτευόντων. Ο Koenigswald του δωσε το όνομα ‘graecopithecus’ (Γκρεκοπίθηκος). Η ηλικία του είναι περίπου 9 εκατομμύρια έτη. Η κάτω σιαγόνα ενός άλλου είδους που βρέθηκε από τη γαλλική αποστολή το 1972 κοντά στη Θεσσαλονίκη, το οποίο είδος ονομάστηκε Μακεδονικός Δρυοπίθηκος (Dryopethicus macedoniensis). Αλλά είναι από ένα πιο προηγμένο είδος από τους Δρυοπιθήκους, και σύμφωνα με Koenigswald είναι πιο στενά συνδεδεμένο με τους ανθρωπίδες. Η ηλικία του είναι του Άνω Μειοκαίνου (Vallesian, 6-7 εκ. έτη).

Τέλος, το εύρημα που περιγράφεται στην παρούσα ανακοίνωση, του Ελλαδοπιθήκου (Helladopithecus), είναι το πάνω μέρος τού αριστερού μηραίου οστού κια βρέθηκε από την αποστολή μας το 1974 κοντά στα Θαρούνια, ένα χωριό στο νησί της Εύβοιας. Η ηλικία του είναι του Κάτω Μειοκαίνου, περίπου 17 εκατομμυρίων ετών, η οποία επιβεβαιώθηκε από την στρωματογραφία του, και φυλάσσεται σήμερα στο Ανθρωπολογικό Μουσείο των Αρχανθρώπων των Πετραλώνων Χαλκιδικής.
Περιγράφεται πλήρως στη συνέχεια και είναι ενός ημιόρθιου πιθήκου, στην κατηγορία την οποία οι συγγραφείς αποδίδουν το σύνολο παρόμοιων ευρημάτων από την Αττική και τη Μακεδονία.
Το ευρεθέν οστό αυτό έχει 98 χλστ. μήκος (ονομάστηκε ”Α.Ε. – 1”), φαίνεται να ανήκει σε ένα νεαρό άτομο, και όλο το μήκος του (κατ’ αναλογία υπολογιζόμενο) δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από 350 mm. Οπότε το ύψος τού ατόμου πρέπει να είναι περίπου 140-150 εκατοστά. Το βάρος του, σύμφωνα με το δείκτη Debetz (ICVS), πρέπει να είναι περίπου 40-42 κιλά. Ο δείκτης ευσαρκίας/παχύτητας τότε είναι περίπου 22,85. Ο ίδιος δείκτης σε ουρακοτάγκους, χιμπατζήδες και γορίλες είναι 32-33, ενώ για τον άνθρωπο είναι τα 18 -21.
Αλλά μεταξύ όλων αυτών των έμμεσων μεθόδων προσδιορισμού τού ευρήματος, το καλύτερο θα ήταν να μετρηθεί επακριβώς η γωνία στρέψης, προκειμένου να καθοριστεί το ποσοστό της όρθιας στάσης. Έτσι, αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος για τη μέτρηση της γωνίας στρέψης σε ένα σπασμένο μηριαίο οστό.
Το αποτέλεσμα αυτών των διαδικασιών έδειξε ότι η γωνία θ (στρέψης) του σπασμένου οστού = 18ο-μοίρες, πράγμα που σημαίνει ότι αυτος ο πιθηκος ήταν περίπου 65% όρθιος στη διάρκεια της ζωής του. Αυτό σημαίνει ότι ήταν λίγο πολύ όρθιος, σίγουρα πιο όρθιος από τους περισσότερους σημερινούς αφρικανικούς πρωτεύοντες πιθήκους.
Ως εκ τούτου, συνάγεται το συμπέρασμα, οτι ο Ελλαδοπίθηκος θα μπορούσε να είναι ο πρόδρομος του γένους Άνθρωπος (Homo).
Τέλος, θέτουμε σε ξεχωριστή οικογένεια όλο το σύνολο των ευρημάτων των Ελλαδοπιθήκων από την Ελλάδα, ταξινομώντας το αμέσως μετά απο την οικογένεια των ανθρωπίδων (Hominid). Ως αποτέλεσμα της παραπάνω διαδικασίας, έχουμε τον πρώτο όρθιο άνθρωπο στη γη, τον Homo erectus trilliensis, που εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο από αυτή την περιοχή του Αιγαίου, στη ΝΑ Ευρώπη από 13 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Η πάνω από εκατό χρόνια μακρά συζήτηση μεταξύ των ανθρωπολόγων σχετικά με την πολυφυλετική έναντι της μονοφυλετικής προέλευσης των ανθρώπων φαίνεται ότι τελειώνει.
Φαίνεται ότι κάθε βιολογικό είδος στη Γη αναπτύσσεται σε ένα κέντρο και στη συνέχεια εξαπλώνεται.
Η μονοφυλετική προέλευση του ανθρωπου (από τον Ελλαδοπιθηκο στον Homo erectus trilliensis) κατα τη γνώμη μας λίγο-πολύ επιβεβαιώθηκε και οι άνθρωποι εξαπλώθηκαν από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό, και στη συνέχεια σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
Στο μεταξύ οι ανασκαφές συνεχίζονται: βρέθηκε μέρος τού σκελετού ένος κορίτσιου των 14 ετών. Το νέο εύρημα ονομάστηκε Όρθιος Άνθρωπος Τριλλιανός Δάφνη (Homo erectus trilliensis Daphnae), από το όνομα της κυρίας που βρίσκεται σε αυτή την αίθουσα, την κ. Δάφνη Α. Πουλιανού.

Τα τελεταία ευρήματα του δρα Άρη Πουλιανού, μέρος τού σκελετού τού αρχαιότερου ευρεθέντα Όρθιου Ανθρώπου “Δάφνη”, 14 ετών, που έζησε πριν από 13.000.000 χρόνια:
http://www.youtube.com/watch?v=1o8XhZ8sonw

http://visaltis.blogspot.com

//

Τεχνολογικός γρίφος…ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ετών!!

Μια περίεργη ανακάλυψη που έγινε το 1997 στην Νότια Αφρική, βγήκε τελευταία απ’ την αφάνεια. Πρόκειται για μερικά περιστρεφόμενα σφαιρίδια, στα οποία ο ιδιοκτήτης τους δεν είχε δώσει και πολύ σημασία όταν τα βρήκε. Τώρα όμως έφτασαν να αποτελούν ένα μυστήριο απ’ το παρελθόν, ηλικίας … δισεκατομμυρίων ετών !!!Τα μυστηριώδη σφαιρίδια που έχουν διάμετρο από 30 έως 50 χιλιοστά και είναι φτιαγμένα από-ένα πάρα πολύ σκληρό υλικό, είχε ανακαλύψει στο ορυχείο Gestopiesfontein της Ν. Αφρικής ο John Hund, θαμμένα μέσα σε ένα ασβεστολιθικό πέτρωμα που ονομάζεται πυροφυλλίτης. Αρχικά έπαιζε μαζί τους σαν ένα ωραίο παιχνίδι, όπως κάποιος παίζει το κομπολόι του στο καφενείο, μιας και τα σφαιρίδια είχαν την ιδιότητα να περιστρέφονται γύρω απ’ τον άξονα τους. Καθώς όμως ο κ. Hund συνέχιζε το παιχνίδι του, παρατήρησε την απόλυτη ισορροπία με την οποία, περιστρέφονταν τα σφαιρίδια.
Το θέμα του κίνησε την περιέργεια και αποφάσισε να τα πάει στο Διαστημικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια για να τα υποβάλλει σε μια πιο λεπτομερή εξέταση. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι παραπάνω απ” το αναμενόμενο: ο βαθμός ισορροπίας των σφαιριδίων ήταν τόσο μεγάλος ώστε να ξεπερνάει τα συστήματα μέτρησης των εργαστηρίων και – προφανώς – τις κατασκευαστικές δυνατότητες του συγκεκριμένου εργαστηρίου, το οποίο ας ληφθεί υπόψη ότι κατασκευάζει γυροσκοπικές πυξίδες για την NASA. Hi … Η απόκλιση των σφαιριδίων από την απόλυτη ισορροπία γύρω απ” τον άξονα τους καθορίστηκε τελικά στο ένα εκατοστό του χιλιοστού της ίντσας (δηλ. στο 1/100.000 της ίντσας)!!!

Πιο επισταμένη έρευνα έδειξε ότι τα σφαιρίδια δεν είναι απόλυτα σφαιρικά, αλλά ελαφρώς επιμήκη. Όσο για το εσωτερικό τους: άλλα περιέχουν μια σπογγώδη ουσία και άλλα κάτι σαν ξυλάνθρακα.

Τα μυστηριώδη αυτά αντικείμενα προκάλεσαν το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών κέντρων και εργαστηρίων, που θέλουν να διεξάγουν περαιτέρω μελέτες πάνω τους. Πάντως είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι το παρελθόν της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας γενικότερα, κρύβει αινίγματα που ούτε καν μπορούμε να φανταστούμε και αφήνει ανοικτή την πιθανότητα ο σύγχρονος τεχνολογικός πολιτισμός μας να μην είναι απαραίτητα ο υψηλότερος που κατοίκησε τη Γη … Εξάλλου οι μύθοι και οι παραδόσεις πολλών πολιτισμών σε Ανατολή και Δύση αναφέρονται σε πολιτισμούς, χαμένους στο χρόνο, με υψηλότατο τεχνολογικό επίπεδο.

http://eleftheri-epistimi.blogspot.com
http://community-2.webtv.net/WF11/MysterySpheres/

//

Επιτέλους ακουστήκαμε…Τα ερωτήματα του “Βισάλτης” για τον αρχαιολογικό χώρο Τερπνής,αυτούσια στην Βουλή!!!

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΡΠΝΗ,ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ,ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΕΔΟΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ!!

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάστηκε για τον αρχαιολογικό χώρο Τερπνής μετά και  τελευταίο σχετικό θέμα ‘‘Αρχαιολογικός χώρος Τερπνής Σερρών:Οι πέτρες συνεχίζουν να διηγούνται την ιστορία του,άλλα και να καλούν σε βοήθεια…” που παρουσιάστηκε από το ‘‘Βισάλτης’‘.Προς μεγάλη μας έκπληξη,τα καυτά και ουσιώδη ερωτήματα που τέθηκαν από εδώ(Αυτά που φοβήθηκε να συμπεριλάβει στις αναδημοσιεύσεις του ο κατά τα άλλα “ανεξάρτητος”  και “ασυμβίβαστος” τοπικός τύπος,μιας και εκείνο το διαστημά εκκρεμούσε η ανάθεση της κρατικής διαφήμισης) αυτά τα ερωτήματα λοιπόν μεταφέρθηκαν στην ελληνική Βουλή και τον Υπουργό Πολιτισμού,από τους βουλευτές του Λ.Α.Ο.Σ Άδωνή Γεωργιάδη,Αθανάσιο Πλεύρη και τον μοναδικό -και προς τιμήν του -Σερραίο βουλευτή Ηλία Πολατίδη.Μετά και από αυτήν την εξέλιξη,πιστεύουμε ότι έχουν πειστεί και οι λίγοι ευτυχώς δύσπιστοι, ότι έχουμε να κάνουμε με ΑΡΧΑΙΟ ΝΑΟ.Όταν το “Βισάλτης” μίλησε πρώτο για Ναό κάποιοι τα θεώρησαν αβάσιμα και προτίμησαν να πιστεύουν στις αερολογίες των ανευθυνουπεύθυνων του χώρου, για κτίριο συναθροίσεων και κάτι τέτοια,αποφεύγοντας την αναφορά σε αρχαίο Ναό μιας και κάτι τέτοιο θα “άνοιγε φασαρίες”.Πράγμα που ακριβώς συνέβει τώρα!!.Κατά την τελευταία ξενάγηση στον χώρο αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν και  κάτι να ψελλίσουν για “τόπο λατρείας”.Η προσπάθεια να κρατηθεί το θέμα στην επικαιρότητα θα συνεχιστεί,τουλάχιστον από το παρόν ιστολόγιο,και από όσους έχουν καταλάβει “τι παίζεται” πλέον στο “Παλαιόκαστρο”…..

ΠΡΟΣ: ΤΟΝ ΑΞΙΟΤΙΜΟ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ κ. ΣΑΜΑΡΑ ΑΝΤΩΝΗ ΘΕΜΑ: ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΕΡΠΝΗΣ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ

Τό τελευταῖο χρονικό διάστημα πυκνώνουν οἱ διαμαρτυρίες τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητας Τερπνῆς Νομοῦ Σερρῶν ἀλλά καί Πολιτιστικῶν Φορέων γιά τόν ἀρχαιολογικό χῶρο πού βρίσκεται στήν περιοχή. Πιό συγκεκριμένα, τά σημεῖα τοῦ λοφίσκου πού ἀνασκάφθησαν ἀπό τήν ἀρχαιολογική ὑπηρεσία ἔχουν περιφραχθῆ καί σκεπασθῆ μέ λαμαρινοκατασκευές. Ἐν τούτοις σέ πολλά σημεῖα οἱ περιφράξεις ἔχουν καταστραφεῖ καί ἡ πρόσβασι σέ αὐτόν δέν εἶναι ἀπαγορευτική. Ἤδη ἔχει ἀνακαλυφθῆ καί Ναός τῆς Ἀρτέμιδος μιᾶς καί οἱ ἀνασκαφές ἔφεραν στό φῶς ἕναν μαρμάρινο κίονα μέ ἀνάγλυφο πρόσωπο ἑνός παιδιοῦ μέ δώδεκα (12) σειρές ἀναγλύφων γραμμάτων. Ἐπίσης, ἔχει ἀποκαλυφθῆ ἡ βάσις τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀρτέμιδος μιᾶς καί ὁ χῶρος εἶναι σέ σχῆμα παραλληλεπιπέδου ὅπου ἑκατέρωθεν τῶν πλευρῶν ὑπάρχουν οἱ βάσεις γιά τούς κίονες, οἱ ὁποῖοι βρίσκονται συγκεντρωμένοι ἔξω ἀπό την περιφραγμένη περιοχή. Ὅμως, οἱ ἀρχαιολογικές ἀνασκαφές σταμάτησαν ἀπότομα καί πολλά ἀπό τά εὑρήματα μετακινήθησαν πρός ἔκθεσι σέ Μουσεῖο ὅμορου Νομοῦ.

Συνεπῶς ἐρωτᾶται ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός:

1. Γιά ποιό λόγο διεκόπησαν οἱ ἀρχαιολογικές ἀνασκαφές καί δέν συνεχίστηκαν μέχρις ὅτου νά ἀποκαλυφθοῦν ὅλα τά εὑρήματα μιᾶς καί οἱ ἐνδείξεις δείχνουν ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη θαμμένα καί ἄλλα κτήρια;

2. Γιατί τά μέχρι τώρα εὑρήματα πού βρέθηκαν μετακινήθησαν σέ ὅμορο Νομό τῶν Σερρῶν καί δέν τοποθετήθησαν στό ἐκεῖ Μουσεῖο ἤ ἀκόμη καλύτερα νά δημιουργοῦσαν τά ἁρμόδια κλιμάκια τοῦ Ὑπουργείου κάποιο μικρό Μουσειακό χῶρο στήν Κοινότητα Τερπνῆς;

3. Θά συνεχιστοῦν οἱ ἐργασίες μέχρι τήν ὁλοκλήρωσί τους ὥστε νά ἀναδειχθῆ ὁ ἀρχαιολογικός χῶρος καί νά γίνη προσβάσιμος ἀπό τούς ἐπισκέπτες καί ἔτσι νά ἀναδειχθῆ ἕνα τμῆμα τῆς ἱστορίας μας;

Ἀθῆναι, 25 Ἰουνίου 2009
Οἱ ἐρωτῶντες βουλευτές
ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ, Β΄Ἀθηνῶν (ΛΑ.Ο.Σ.)
ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ, Σερρῶν (ΛΑ.Ο.Σ.)

ΠΛΕΥΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Α΄ Ἀθηνῶν (ΛΑ.Ο.Σ.)

Μετά τους αρχαίους, και οι βυζαντινοί στην Αμερική πριν τον Κολόμβο;- Τι γνώριζε Πλούταρχος;-Ταξίδι ρουτίνας τελικά για τους Έλληνες!!

Η ιστορία της ανακάλυψης της Αμερικής πρέπει να ξαναγραφτεί(ούτως η άλλως) αν ισχύει η  παρακάτω είδηση: Μέσα στο δάσος Cockaponset στα νότια της πολιτείας Connnectikut των Η.Π.Α βρίσκεται η αρχαιότερη Χριστιανική Εκκλησία της Αμερικής,αριστοτεχνικά σκαλισμένη απο πέτρα.Οι επιτόπιες επιγραφές αποδυκνείουν την υπαρξή της εδώ και 1500χρόνια από σήμερα,κατασκευασμένη από Ορθόδοξους Χριστιανούς μοναχούς του Βυζαντίου!Στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν πολλά ελληνικά κύπελα(σε σχήμα μικρής κούπας)πλαισιωμένα με καθαρά χριστιανικά σύμβολα η μονογράμματα του Χριστού,με βαπτιστήρια,κηροπήγια.Υπάρχουν επίσης ένας δεσποτικός θρόνος(ή επισκοπική καθέδρα)και ένα Ιερό Βήμα.Παρόμοια κομψοτεχνήματα βρέθηκαν σε μια όαση του Μαρόκο,στη βόρεια Αφρική.Ο ερευνητής Frederick J.Pohl μελετώντας τις επιγραφές τοποθέτησε την άφιξη των μοναχών στη βόρεια Αμερική γύρω στα 480μ.Χ. σε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων  στη βόρεια Αφρική.Μέχρι το 430μ.Χ. πολλοί επίσκοποι λειτουργούσαν στη βόρεια Αφρική(κυρίως Τυνησία και Καρχηδόνα)όπου μέχρι σήμερα διασώζονται ερείπια ναών.  Εκείνη την εποχή ξεκίνησαν οι διωγμοί των Χριστιανών από τους Αρειανιστές.Επίσης οι μοναχοί σε εκείνες τις περιοχές είχαν έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τους μονάρχες που κυβερνούσαν τη βόρεια Αφρική ,με αποτέλεσμα να καταδιωχθούν,κυρίως,στην έρημο και στα βουνά της Ανατολικής Λιβύης.Από εκεί διέφυγαν με πλοία στην σημερινή βόρεια Αμερική.Τα ευρήματα που καταγράφηκαν στην Χριστιανική Εκκλησία ήταν τα εξής:

1)Χειρόγραφο ενός μοναχού που επέστρεψε στην βόρεια Αφρική το 534μ.Χ. μετά την ήττα των βαρβάρων μοναρχών από τον Ιουστιανό.Στο χειρόγραφο γίνεται λόγος για την βορειοδυτική πορεία των μοναχών μόλις απέπλευσαν από το μαρόκο.

2)Βρέθηκαν 96 σκαλίσματα με το μονόγραμμα του Χριστού και της Παναγίας μερικά από τα οποία  έχουν σχήμα ψαριού με γράμματα ΙΧΘΥΣ(Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ).

3)Ενα κηροπήγιο με 14 τρύπες με χαραγμένα επάνω του τα  βυζαντινά γράμματα IC. Ανάμεσα στα δύο γράμματα είναι σκαλισμένο ένα βυζαντινό σύμπλεγμα.Η βάση του κηροπήγιου είναι μία μικροκολώνα σε ελληνικό δωρικό ρυθμό!!

4)Ένα άλλο σχέδιο απο κύπελο φέρει τα βυζαντινά γράμματα ΜΡ που αναφέρεται στη λέξη μητέρα(δηλαδή στη Θεοτόκο Μαρία).

5)Βρέθηκαν,δύο εξαιρετικά βαπτιστήρια:ένα ορθογώνιο και ένα σε σχήμα φλόγας(σύμβολο του Αγίου Πνεύματος που λαμβάνεται  στο βάπτισμα)με 9 τρύπες για κεριά(Οι 8 συμβολίζουν τις 8 ημέρες μετά την Σταύρωση και η 9η συμβολίζει την πασχαλινή λαμπάδα,σύμβολο του Χριστού και της Ανάστασης).

6) Υπάρχουν επίσης αναπαραστάσεις με νερά και ψάρια που ξεχύνονται στον Ωκεανό,σύμβολα των νεο-βαπτισθέντων Χριστιανών,γνωστών ως “μικρών ψαριών” που αναδύονται από τα νερά της αιωνίου ζωής μετά την Βάπτιση.

7)Τέλος,βρέθηκε ένας σκαλιστός θρόνος,δίπλα στο βαπτιστήριο.

(Πηγή:Περιοδικό Orthodox Heritage, τόμος 2,τεύχος 6 – Αναδημ.περιοδικό “Τρίτο Μάτι”)

(“Βισάλτης-visaltis.blogspot:Συμπληρωματικά για αυτή και την προηγούμενη παρόμοια ανάρτηση(“Έντονή η Ελληνική παρουσία στην Αμερική,χιλιάδες χρόνια πριν τον Κολόμβο”)παραθέτω ένα “περίεργο”  απόσπασμα του Πλούταρχου από το έργο ”Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης” ,για περαιτέρω προβληματισμό:“‘Ὠγυγίη τις νῆσος ἀπόπροθεν εἰν ἁλὶ κεῖται’,
δρόμον ἡμερῶν πέντε Βρεττανίας ἀπέχουσα πλέοντι πρὸς
ἑσπέραν. ἕτεραι δὲ τρεῖς ἴσον ἐκείνης ἀφεστῶσαι καὶ ἀλ-
λήλων πρόκεινται μάλιστα κατὰ δυσμὰς ἡλίου θερινάς.
ὧν ἐν μιᾷ τὸν Κρόνον οἱ βάρβαροι καθεῖρχθαι μυθολο-
γοῦσιν ὑπὸ τοῦ Διός, τὸν δ’ ὡς υἱὸν ἔχοντα φρουρὸν
τῶν τε νήσων ἐκείνων καὶ τῆς θαλάττης, ἣν Κρόνιον πέ-
λαγος ὀνομάζουσι, παρακατῳκίσθαι. τὴν δὲ μεγάλην
ἤπειρον, ὑφ’ ἧς ἡ μεγάλη περιέχεται κύκλῳ θάλαττα,
τῶν μὲν ἄλλων ἔλαττον ἀπέχει<ν>, τῆς δ’ Ὠγυγίας περὶ
πεντακισχιλίους σταδίους κωπήρεσι πλοίοις κομιζομένῳ.
(βραδύπορον γὰρ εἶναι καὶ πηλῶδες ὑπὸ πλήθους ῥευμά-
των τὸ πέλαγος. τὰ δὲ ῥεύματα τὴν μεγάλην ἐξιέναι γῆν
καὶ γίνεσθαι προχώσεις ἀπ’ αὐτῶν καὶ βαρεῖαν εἶναι καὶ
γεώδη τὴν θάλατταν, ἧ καὶ πεπηγέναι δόξαν ἔσχε). τῆς
δ’ ἠπείρου τὰ πρὸς τῇ θαλάττῃ κατοικεῖν Ἕλληνας περὶ
κόλπον οὐκ ἐλάττονα τῆς Μαιώτιδος, οὗ τὸ στόμα τῷ
στόματι τοῦ Κασπίου πελάγους μάλιστα κατ’ εὐθεῖαν
κεῖσθαι. καλεῖν δὲ καὶ νομίζειν ἐκείνους ἠπειρώτας μὲν
αὑτοὺς <νησιώτας δὲ τοὺς> ταύτην τὴν γῆν κατοικοῦντας,
ὡς καὶ κύκλῳ περίῤῥυτον οὖσαν ὑπὸ τῆς θαλάσσης. οἴεσθαι
δὲ τοῖς Κρόνου λαοῖς ἀναμιχθέντας ὕστερον τοὺς μεθ’
Ἡρακλέους παραγενομένους καὶ ὑπολειφθέντας ἤδη σβεν-
νύμενον τὸ Ἑλληνικὸν ἐκεῖ καὶ κρατούμενον γλώττῃ τε
βαρβαρικῇ καὶ νόμοις καὶ διαίταις οἷον ἀναζωπυρῆσαι
πάλιν ἰσχυρὸν καὶ πολὺ γενόμενον. διὸ τιμὰς ἔχειν πρώ-
τας τὸν Ἡρακλέα, δευτέρας δὲ τὸν Κρόνον.” – Τι εννοεί ο ποιητής;

Κι όμως δεν είναι η πορτάρα της Νάξου,άλλα βρίσκεται στην Βολιβία!!!

Περί Ελλήνων στην Αμερική συνέχεια…Αποδεικνύοντας τα αυτονόητα.

(σ.σ.visaltis.blogspot:Μέχρι να ανακαλύψουμε ότι η Γη κινείται,μπορούμε  να συνεχίσουμε να   θεωρούμε ότι η Αμερική ανακαλύφθηκε πριν λίγους αιώνες από τον Κολόμβο.’Αλλωστε το πλοίο του Κολόμβου ήταν προφανώς τεχνολογικά ανώτερο απο τα πλοία των Ελλήνων που επί χιλιετίες είχαν “οργώσει” της θάλλασες του κόσμου απ΄άκρη σ΄άκρη.)

“Μόλις περάσεις με το καράβι σου τον βαθύ Ωκεανό και φτάσεις στην άγρια ακτή και τα δάση της Περσεφόνης,με τις ψηλές λεύκες και τις άκαρπες ιτιές,εκεί να αφήσεις το καράβι σου στου βαθύ Ωκεανού την άκρη…”.
( Οδύσσεια Κ΄505-516 ).Πολλά έχουν γραφτεί για την Οδύσσεια και την Ιλιάδα του Ομήρου.Κάποιοι υποστήριζαν οτι ηταν προϊόντα μυθολογίας ενός ευφάνταστου ποιητή και τίποτε άλλο. Η αρχαιολογική σκαπάνη του Σλήμαν τους διέψευσε πανηγυρικά. Τα έπη του Ομήρου δεν είναι απλά μια συρραφή μύθων αλλά πραγματικά ιστορικά γεγονότα επικαλυμμένα με ποιητικά – μυθολογικά στοιχεία. Η κλασσική άποψη θέλει την Οδύσσεια να λαμβάνει χώρα εντός της Μεσογείου. Όμως οι σαφείς αναφορές τόσο του Πλάτωνος στον “Τιμαίο-Κριτία” και του Ομήρου για έξοδο των πλοίων των Ελλήνων απο τις Ηράκλειες Στήλες (Στενά Γιρβλατάρ) στον Ωκεανό (Ατλαντικό) όσο και νεότερες έρευνες Ελλήνων και ξένων συγγραφέων – ερευνητών σε συνδιασμό με αρχαιολογικές ανασκαφές και γλωσσολογικές ομοιότητες, οδηγούν σε ένα εκπληκτικό συμπέρασμα : “Η Αμερικανική Ήπειρος ηταν γνωστή απo τα αρχαία χρόνια, είχε ανακαλυφθεί απο τους Ελληνες οι οποίοι την είχαν επισκεφθεί αρκετές φορές”.
Αναφέρουμε την εκστρατεία του Ηρακλή στον Κήπο των Εσπερίδων (ταυτίζεται με την Αμερική), του Περσέα καθώς και το ταξίδι των Αργοναυτών που διασχίζοντας τον Αμαζόνιο έφτασαν μέχρι την λίμνη Τιτικάκα.
Οι Αρχαίοι Έλληνες οχι μόνο ανακάλυψαν την Αμερική εκατοντάδες χρόνια πριν τον Κολόμβο αλλά είναι σίγουρη πλέον η συνάντηση τους με τους Ίνκας, Μάγιας, Αζτέκους, πάνω στους οποίους ,επέδρασαν πολιτιστικά. Ξένοι ερευνητές όπως η Αμερικανίδα δικηγόρος-αρχαιολόγος Henriette Mertz υποστηρίζουν οτι με την τότε ναυπηγική αλλά και με την βοήθεια του Γκόλφ-Στρήμ ( Ρεύμα του Ατλαντικού ) ήταν εφικτά τα ταξίδια των Ελλήνων από την Μεσόγειο στην απέναντι ήπειρο.Ακόμη οι φυλές των Ίνκας,Μάγιας αλλά και οι Πολυνήσιοι ανάγουν την γεννεαλογία τους και τον πολιτισμό τους στους “Λευκούς Θεούς”που ήρθαν από την θάλασσα! Ο Βιρακότσα,ο λευκός γενειοφόρος θεός τους μας παραπέμπει στον Περσέα. Πολλές φορές απεικονίζονται αγάλματα κρατώντας ένα ρόπαλο,θυμίζοντας μας έτσι και την επίσκεψη του θρυλικού Ηρακλή. Εκτός από τον Οδυσσέα,οι Αργοναύτες διέσχισαν τον Αμαζόνιο και τους παραποτάμους του φτάνοντας μέχρι τις Άνδεις και το Μαντείο του Τσαβίν στο Περού.Μάλιστα έχουν ανακαλυφθεί επιγραφές σε βράχους με Ελληνική Γραμμική Γραφή!Από το Γιάρμουθ της νέας Σκωτίας,στην πέτρα Γκρέηβ-Κρηκ της Δυτικής Βιρτζίνια,στο Μπάτ-Κρήκ του Τενεσσή,στο Νιούσμπερι του Μίτσιγκαν καθώς επίσης και στην περιοχή Μανάος(εκ του Μϊνωα) στον Αμαζόνιο. Στον ποταμό αυτό βρέθηκαν και πυθάρια μινωικής προελεύσεως.(Βλ.H.Mertz “Οίνωψ Πόντος”,Ι.Πασσά “Η Αληθινή Προιστορία”).Ακόμη ένας άλλος ερευνητής ο E.Matievich υποστηρίζει την ίδια άποψη την οποία στηρίζει σε δύο βασικά άξονες: 1) Την ομοιότητα της βασιλικής γλώσσας των Ίνκας με την αντίστοιχη Μυκηναική και 2) Στις εκπληκτικές ομοιότητες του Μαντείου του Τσαβίν στο Περού με την περιγραφή του παλατιού του αρχαιοελληνικού Άδη από τους Έλληνες συγγραφείς. Πραγματικά βλέποντας κανείς το μαντείο θα παρατηρήσει εικόνες Γοργόνων,Κερβέρων και ένα Λαβύρινθο(μινωικής τεχνοτροπίας). Όλα αυτά στο περίφημο μαντείο των Άνδεων μας υπενθυμίζουν την συνάντηση των Αρχαίων Ελλήνων με τους θρυλικούς Ίνκας και Μάγιας. Ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι οι τοπικές διάλεκτοί τους περιέχουν αυτούσιες Ελληνικές λέξεις! Το 1987 ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Nors.S.Josephson έκανε μια εκπληκτική εργασία με τίτλο: “Greek Linguist Elements in the Polynesian Languages-Hellenicum Pacificum “(=Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις Πολυνησιακές Γλώσσες-Ελληνικός Ειρηνικός). Υποστηρίζει λοιπόν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες άριστοι θαλασσοπόροι έφτασαν μέχρι τις Άνδεις και πέρασαν στα απέναντι νησιωτικά συμπλέγματα (Νησιά του Πάσχα,Χαβάη,Ταϊτή ). Απόδειξη αυτής της διείσδυσης είναι οι εκατοντάδες (πάνω από 1000) ελληνικές λέξεις που υπάρχουν σε αυτές τις διαλέκτους. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
ΑρχαίαΕλληνικά:άγχω(=πνίγομαι),αετός,αν,βέλος,αύω( =φωνάζω),βοή γάμος,γεννώ,γένος,χθών(=γή),γυνή,δήμος,δοκός,θεός, ήρως,θιγγάνω(=αγγίζω).
ΝησιάτουΠάσχα:ανγκού(=πνίγομαι),αέτο,ανά(=αλλά),βέ ρο(=βέλος),άου(=ουρλιάζω),μποού(=φωνάζω),χάμοα(=αρ ραβών),χανάου(=γεννιέμαι),κένου(=σύζυγος),χένουα(= χώρα),χινέ(=γυναίκα),τάμα(=ομάδα),τόκο(=ξύλο),τάνε (=θεός),χίρο(=ήρως),τινγκάϊ(=χτυπώ). Ακόμη Αρχαία Ελληνικά: αήρ,Απόλλων(=θεός του Ήλιου),νέκυς(=θάνατος),πύργος,ρήμα. Κετσούα Ίνκας: waira,Apulu ή Apolo,naka,pirka,rima.ΤέλοςΑρχαίαΕλληνικά:αετός,νο ύς,μανθάνω,μελωδία,λαός,ικάνω(=φτάνω),ναίω(=κατοικώ).Χαβάη:αέτο,νού(=σκέψη),μανάω(=σκέφτομαι),μέλε(= τραγούδι),λαούη(=λαός),ίκι(=έρχομαι),νόκο(=ζώ). Ο Charles Berlitz στο βιβλίο του “Μυστήρια από ξεχασμένους Κόσμους” αναφέρει ότι: “η φλογέρα του Πανός που έπαιζε ο θεός Πάν και οι βοσκοί της αρχαίας Ελλάδας,ανακαλύφθηκε σε πανομοιότυπη κατασκευή σε νησιά στον Ειρηνικό και στα υψίπεδα των Άνδεων όπου οι βοσκοί ακόμα παίζουν τέτοιες φλογέρες όταν φυλάνε λάμας και πρόβατᨔ . Επιπλέον κάνει ορισμένες ετυμολογίες λέξεων όπως: Θάλλακ=θάλασσα, ο θεός των υδάτων Τλάλοκ, ο θεός της ιατρικής Ίτζαμνα=ίαμα,η θεά Τεούκαρα=θεού+κόρη(=Αθηνά),η θεά της ομορφιάς Τεοκάλλι=θεά+κάλλος(=Αφροδίτη), ονομάζουν τους θεούς τους Τεότλ, το Τεουανάκο =θεός+άναξ(=το ανάκτορο του θεού ή βασιλιά). Οι θεοί των Ινδιάνων ονομάζονται “ίδολος”εκ του ελληνικού “είδωλα”(!!!). Όμοια είναι επίσης και η φράση των Μάγιας: ΚΟΝΕΞ ΟΜΟΝ ΠΑΝΕΞ με την φράση των Ελευσινίων Μυστηρίων: ΚΟΝ ΟΜ ΠΑΝΞ(=Άκουε ,Βλέπε,Σώπα). Ακόμη αναφέρει ότι η ομοιότητα ανάμεσα στην γλώσσα των Ινδιάνων του Μεξικού με τα Αρχαία Ελληνικά έκανε τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ,έναν από τους πρώτους μελετητές των Αζτέκων να αναφωνήσει:“Μα αυτά είναι καθαρά Ελληνικά”! Μάλιστα όταν οι Ισπανοί κονκισταδόρ πρωτοήλθαν σε επαφή με τους Ινδιάνους,τους μιλούσαν στην αρχή στα λατινικά όμως αργότερα στα Ελληνικά,γιατί διαπίστωσαν ότι οι λέξεις των Μάγιας έμοιαζαν περισσότερο με τις ελληνικές! Οι Αρχαίοι Έλληνες λοιπόν έφτασαν στην Αμερική αναμείχθηκαν με τους ντόπιους πληθυσμούς και τους επιρρέασαν πολιτιστικά.Υπάρχουν βασιλικά ανάκτορα των Ίνκας και των Μάγιας διακοσμημένα εξωτερικά με τον Ελληνικό Μαίανδρο. Σε πολλές Ινδιάνικες μη εκφυλισμένες φυλές συναντάμε λευκούς άντρες και γυναίκες με γαλάζια μάτια και πυρόξανθα μαλλιά και που με κανένα τρόπο δεν συνδέονται με το ντόπιο στοιχείο. Κι αυτό γιατί είναι απόγονοι του Οδυσσέα,του Περσέα,του Ηρακλή και των Αργοναυτών.Οι μη εκφυλισμένοι Τολτέκοι είχαν λεπτα χαρακτηριστικά,χαλκόλευκη επιδερμίδα,γαλάζια μάτια και πιθανότατα πυρόξανθα μαλλιά. Οι Καρίμπ ήταν λευκοί ή χαλκόλευκοι και περηφανεύονταν για την καταγωγή τους από τους “Λευκούς Ανθρώπους”. Οι Μολόπακοι μια άσπρη πολιτισμένη φυλή που κατοικούσαν στο Μίνας(εκ του Μίνωα) Ζηράϊζ τον 17ο αιώνα ήταν ανοιχτόχρωμοι και γενειοφόροι. Είχαν λεπτούς και εξευγενισμένους τρόπους και οι γυναίκες τους περιγράφονται λευκές σαν Αγγλίδες,με χρυσαφένια μαλλιά,λεπτά χαρακτηριστικά,μικρά χέρια και γαλάζια μάτια. Η πρωτεύουσα του Τολτεκικού πολιτισμού στον νότο η Τιαχουανάκο λέγεται από τους Περουβιανούς ότι χτίστηκε λευκούς γενειοφόρους ανθρώπους πολύ πριν την εποχή των Ίνκας.(Βλ.Πέρσυ Χάρισσον Φώσεττ:”Εξερευνήσεις”). Τέλος σήμερα ακόμη οι Αραουκάνοι της Χιλής υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι Αρχαίων Σπαρτιατών που έφτασαν στις ακτές της Νότιας Αμερικής! Είναι λευκοί και αριθμούν 360000 μέλη. Οι Αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική πολύ πριν τον Κολόμβο και υπάρχουν πάρα πολλές αποδείξεις…..Σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αποκατάσταση μιας λησμονιμένης ιστορικής πραγματικότητας που κάποιοι σκόπιμα παραποίησαν προς εξυπηρέτηση των Άλλων…… (Από το φόρουμ της ιστοσελίδας www.greekrealm.com)

//

Corwall,το κέρας του Αιόλου.Όταν η γλώσσα διηγείται την ιστορία των Ελλήνων!!

Γράφει ο καλός φίλος του ”Βισάλτης” Στ.Μανάκος(Νιού Χάμσα’ι’ρ-Η.Π.Α)

Corwall.Υπάρχει στην Αγγλία(ΕΓΓΛησμένοι Land),αλλά ποια είναι η ιστορία του,όπως και άλλα ονόματα που υπάρχουν στην Αγγλία;Η γλώσσα όσα χρόνια και αν περάσουν πάντα λέει  την αλήθεια.Όταν οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι ‘ψάχναν να βρουν κασσίτερο,βρήκαν και σε μεγάλη ποσότητα μάλιστα στα νησιά βόρεια των Ηρακλείδων Στηλών.Αυτά τα νησιά ονόμασαν Κασσιτερίδες Νήσους.Οι Έλληνες φτάνοντας εκεί,στο νότιο-δυτικό μέρος της Αγγλίας τους έπιανε πάντα δυνατός αέρας,και έτσι ονομάσαν την χερσόνησο Κέρας του Αιόλου.Όταν οι Ρωμαίοι αργότερα είχαν την κυριαρχία της περιοχής,δώσαν το ίδιο όνομα στην περιοχή,με την διαφορά ότι οι Ρωμαίοι το κέρατο το λένε horn(Horn- Aiolou).Από εκεί με λίγη παραφθορά,Corn-Αιόλη, -Cοrn-oυάλη,εφτασέ σε εμάς σήμερα να λέγεται Cornwall.Πιο επάνω την Σκωτία οι Έλληνες την ονομάσαν έτσι από την ομίχλη και το σκότος που επικρατούσε.Όταν οι Βρετανοί χαρτογραφούσαν την περιοχή,και ρώτησαν τους ντόπιους πως λέγονται τα νησιά,οι ντόπιοι τους απαντούσαν Τριςνήσοι!!.Οι Εγγλέζοι μη  γνωρίζοντας τι ακριβώ σημαίνει δώσαν το όνομα Iland,στον πλυθηντικό Isles,και έχουμε το όνομα TRESHNISH ISLES!!!!Λίγο πιο κάτω έχουμε την Ίονά(!),λίγο δεξιά την περιοχή Αργύλου(!) και πιο κάτω την πόλη Αύρ(α).(Δείτε σχετικούς χάρτες).Και μερικές λέξεις: Δονησις=dance,Οροφή=Roof, Όρος=το μεταλευμα που εβγαινε απο το ορος=ΟRE, Σκύλος=Dog=Δαγγώνει=ΔΑΓΓ εξωστρακίστηκε λiγουσα παραληγουσα και το Δ εγεινε D.

(σ.σ.”Βισάλτης”:Είναι γεγονός ότι Σκωτζέζοι και Ιρλανδοί θεωρούν βάση της μυθολογίας τους ,προγόνους τους, τους Μυκηναίους!!Επίσης Το 1991 στις εκβολές του ποταμού Έμς στο κόλπο του Μπίγκσμπερυ –Ν. Αγγλία- ανακαλύφθηκαν τα απομεινάρια ενός ναυαγίου το οποίο μετέφερε ράβδους Κασσιτερίτη (. Η χρονολόγηση με τη μέθοδο Άνθρακα-14 προσέγγισε τη χρονολογία στο 4.000 ΠΧ περίπου. Μινωικές επιγραφές (Της 2ης Χιλιετηρίδας) έχουν κατά καιρούς ανεβρεθεί από την Ανατολία και την Ιβηρική Χερσόνησο, έως και το ακρωτήρι Μέτκαλφ στις Ανατολικές ακτές των ΗΠΑ!Ακόμα ο Άγγλος Καθηγητής , Barry Cunliffe, υποστηρίζει ότι το εμπόριο ήλεκτρου ήταν πολύ κοινό μεταξύ των Βόρειων λαών και των Ελλήνων ήδη από το 2.000 ΠΧ και σε αυτό συνηγορούν πολυάριθμα ευρήματα από το Γουέσσεξ της Αγγλίας, τις Μυκηναϊκές πόλεις και στις ακτές τις Γαλλίας και Γερμανίας .Μεγάλη ιστορία που δεν πρόκειται να γραφτεί ποτέ.)

Έντονή η Ελληνική παρουσία στην Αμερική,χιλιάδες χρόνια πριν τον Κολόμβο, σύμφωνα με έρευνες και ευρήματα.

Γράφει ο Βισάλτης


(Το παρακάτω κείμενο είναι φανταστικό, και μπορεί να αποδοθεί μόνο στην καλπάζουσα φαντασία του γράφoντος.Τα στοιχεία που αναφέρονται είναι αναληθή,αφού οι Έλληνες με τα πρωτόγονα πλοία τους δεν κατόρθωσαν ουδέποτε να ταξιδεύσουν εκτός Ελλάδας)

Γράφει ο Βισάλτης

H Aμερική σύμφωνα πάντα με την επίσημη άποψη ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χ.Κολόμβο,φαίνεται όμως ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι(όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά).Πολυετείς έρευνες, και ανακάλυψη ευρημάτων από ερευνητές και επιστήμονες, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου, καθώς και επηρεασμού της τέχνης των κατοίκων από την Ελληνική τεχνοτροπία. Το πλήθος Αρχαιολογικών και γλωσσολογικών ευρημάτων είχε σαν αποτέλεσμα την επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού , προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα Ελληνικά.Η περιοχές βρίθουν από Ελλάδα, και ευρήματα με κλασικά θέματα, όπως,κεφάλια μέδουσας,οικοδομήματα με Μυκηναϊκή τεχνοτροπία,μαιάνδρους ,τον Ηρακλή με ρόπαλο και λεοντή, ελληνικά αγγεία,και αμφορείς που έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και στο Περού .Υπάρχουν και οι πόλεις Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, που μας θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα (Γιουκατάν!!!) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας”.Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα γλωσσολογικά ευρήματα, καθώς πλήθος από τοπικές διάλεκτοι,έχουν σαν βάση την Ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούν άπειρες Ελληνικές λέξεις!!.Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο στα νησιά Χαβάη ευρέθησαν 1108 Ελληνογενείς λέξεις !!.Ακόμη ο Ακαδημαϊκός ENRICO MATTIEVICH στο βιβλίο του με τίτλο “ Ταξίδη στην μυθολογική κόλαση-
η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες “μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών του που πραγματοποίησε σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού, που στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα -η πύλη του Άδη – των αρχαίων Ελλήνων ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες !. Στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα υπάρχει ένα από τα πιο αινιγματικά και εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με ζωγραφιές).Είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και μοιάζει σαν ένα τεράστιο αυγό.Εκεί ανακαλύφθηκαν ντολμέν παρόμοια με εκείνα της Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”.Αυτά είναι ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την Τρίτη χιλιετία π.Χ. Μια νωπογραφία που η παριστάνει έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του Γιουκατάν(πάλι το Γιουνάν;!!!) στο Μεξικό,έχει εκπληκτική ομοιότητα με τον πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης!. Εντυπωσιακή είναι και η ομοιότητα(δηλαδή τι oμοιότητα, είναι ακριβώς το ίδιο)έχει και το πυθάρι που ανακαλύφθηκε στην περιοχή Μπίμινι των νήσων Μπαχάμες,με Κρητικό πυθάρι που εκτίθεται στο Μουσείο του Ηρακλείου!. Ένας ακόμη μεγάλος εξερευνητής ο Percy Harrison Fawcett ανακάλυψε τα απομεινάρια του πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού.. στη Ν.Αμερική καθώς και ιθαγενείς οι οποίοι υποστήριζαν την ελληνική τους καταγωγή,και μιλούσαν μια πανάρχαια ελληνική διάλεκτο. Δυστυχώς ο Fawcett σε μια ερευνά του οδηγούμενος από τους ιθαγενείς στην πανάρχαια ελληνική πόλη Xavante εξαφανίστηκε για πάντα στη ζούγκλα.Την πόλη την οποία έψαχνε την ονόμαζε πόλη “Ζ”…Τέλος ας δούμε ονόματα περιοχών και θεών που παραμένουν ακόμη και σήμερα Ελληνικά:Ντίον-Αν=Διόνυσος.Ηρακάν=Ηρακλής,Μελανονήσια=Μελανά Νησιά,Μικρονησία=Μικρά Νησιά,Πολυνησία=Πολλά νησιά ,Φιλλιπί-νες,κ.λ.π.Στην Καραϊβική, υπάρχει νησί ‘Ανδρος και νησί Ρόδος.,και στην στην Χαβάΐ νησί Σάμος!!.Και για να προλάβω “ειδικούς” που θα τρέξουν πάλι να αμφισβητήσουν επικαλούμενοι συμπτώσεις,παραθέτω μέρος από πλούσιο φωτογραφικό υλικό,που εκμηδενίζει κάθε τέτοια πιθανότητα.Τουλάχιστον για όσους έχουν ανοιχτό μυαλό…….











(Η περισσότερες φωτογραφίες έχουν χρησιμοποιηθεί απο το http://truth.freeforums.org/index.php και απο αρχείο)

//

Ο πρόγονος της τηλεόρασης και του κινηματογράφου,με τηλεχειρισμό,ήχο και..ειδικά εφφέ πριν 2200χρόνια!!!

ΤΟ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΗΡΩΝΟΣ ΚΑΙ Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ                         -    Κατά την Ελληνιστική εποχή σημειώθηκε στην Αλεξάνδρεια μια εκπληκτική τεχνολογική έκρηξη,που βασίστηκε όμως σε προγενέστερες γνώσεις.Χαρακτηριστικά  ο Ήρων
Ο Αλεξανδρεύς στην εισαγωγή των «Πνευματικών» του
γράφει: «Θεωροῦμε ἀναγκαῖο νὰ βάλουμε σὲ τάξη ὅσα
μᾶς ἄφησαν οἱ ἀρχαῖοι (μηχανικοί) καὶ νὰ προσθέσουμε
σ’ αὐτὰ ὅσα ἐμεῖς καινούρια βρήκαμε.» Ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς ήταν ένας μηχανικός του 2ου π.Χ. αιώνα, που κατάφερε να συνδέσει την τέχνη με την τεχνολογία.Περιγράφει μηχανισμούς, όπως πόρτες που ανοιγοκλείνουν αυτόματα, κρήνες διακοσμημένες με πουλιά που κινούνται και τραγουδούν κ.α..Ακομα στο έργο του «Πνευματικά»εξηγεί τα δύο μεγάλα μυστικά, πού οδήγησαν στην τεχνολογική επανάσταση της ατμομηχανής:
• Την μετατροπή της πιέσεως του ατμού σε περιστρο-
φική κίνηση, λύση του ενεργειακού προβλήματος της
ατμομηχανής (αιολόσφαιρα, «Πνευματικά Β΄», Θεώρημα 11).
• Τον αυτοματο έλεγχο συστημάτων με ανάδραση, λύση του προβλήματος ελέγχουντων στροφών της ατμομηχανής(έλεγχος στάθμης υγρού με μηχανική βαλβίδα,
«Πνευματικά Β΄», Θεώρημα 31 με βάση παλαιότερες επινοήσεις του Φίλωνος καὶ
του Κτησίβιου).Εκεί όμως που πραγματικά καινοτόμησε ο Ήρων ήταν η κατασκευή του αυτόματου θεάτρου . Το αυτόματο θέατρο ήταν ένας μηχανισμός που παρουσίαζε έναν ναό του Διονύσου με διάφορες μορφές (ιέρειες).όπου μπορούσαν να κινηθούν, να ανάβουν φωτιές και ταυτόχρονα να ακούγονται διάφοροι ήχοι τυμπάνων και κυμβάλων. Οι κατασκευές αυτές
θεωρούνται ιδιοφυείς διότι ήταν προγραμματιζόμενες δηλαδή μπορούσαν με ανάλογες ρυθμίσεις να κάνουν διαφορετικά πράγματα.Κατά την λειτουργία του εμφάνιζε σκηνικά «εφφέ»,όπως κινούμενα πλοία σε διάταξη στόλου, καταιγίδες, φωτιές και καταστρο-
φές.Πρόκειται για ένα θέατρο, που παρουσιαζόταν σε δημόσιες παραστάσεις. Ιδιαίτερα το σταθερό αυτόματο είχε διαστάσεις, που του επέτρεπαν καὶ την ιδιωτική χρήση. Δηλαδή είχε ο καθένας θα λέγαμε σπίτι του μία μορφή φορητής εκ του σύνεγγυς τηλεόρασης,ή ένα μικρό σύστημα οικιακού κινηματογράφου!!!.Ο Ήρων περιγράφει την λειτουργία του:
«Τοποθετούμε αρχικά το αυτόματο σε κάποια θέση και αφού απομακρυνθούμε ύστερα από λίγο χρόνο μεταβαίνει το αυτόματο σε κάποιον άλλη ορισμένη θέση. Κι όταν αυτό
σταματήσει, η φωτιά ανάβει στο βωμό μπροστά απ’ τον Διόνυσο. Κι απ’ το ραβδί του Διονύσου αναβλύζει γάλα ή νερό κι από την κούπα του χύνεται κρασί… Και με λουλούδια
στεφανώνεται όλος ο χώρος γύρω από τους τέσοερις στύλους της βάσης. Και οι κυκλικά τοποθετημένες Βάκχες γυρίζουν χορεύοντας γύρω απ’ το μικρό ναό. Και ήχος ακούγεται
τύμπανων και κυμβάλων…» (Ήρων, Αυτοματοποιητική, 4, 2).Εξαιρετικά σύνθετα και πολύπλοκα αυτόματα συστήματα, αφύσικα υποτίθεται απο κάποιους για την εποχή τους, όπως υδραυλικές βάνες, μηχανικούς διακόπτες, τροχούς, βαλβίδες,και με δυνατότητα προγραμματισμού των κινήσεων με εξωτερική εντολή(τηλεχειρισμό)!!. Στο θέατρο του Ήρωνος παρουσιάζεται αυτόματα ο μύθος του Ναυπλίου που θέλει να εκδικηθεί τους Αχαιούς που σκότωσαν τον γιο του Παλαμήδη στην Τροία.

Σκηνή 1η: Αχαιοί επισκευάζουν τα πλοία τους, μορφές κινούνται, κτυπούν με σφυριά και πριονίζουν και κρότοι εργαλείων ακούγονται σαν αληθινοί.Σκηνή 2η : Αχαιοί σπρώχνουν τα πλοία στη θάλασσα.

Σκηνή 3η: Στη θάλασσα πλοία εμφανίζονται ξαφνικά, πλέουν σε διάταξη στόλου, κινούνται και χάνονται – η θάλασσα φουρτουνιάζει – και τα πλοία ξαναεμφανίζονται στη φουρτουνιασμένη θάλασσα να τρέχουν συνεχώς. Συχνά δελφίνια ξεπηδούν από τη θάλασσα.

Σκηνή 4η : Ο Ναύπλιος σε ακρωτήρι, με αναμμένο πυρσό, δίνει ψεύτικο σήμα στους Αχαιούς ύστερα από προτροπή της Αθηνάς.

Σκηνή 5η: Στη φουρτουνιασμένη θάλασσα φαίνονται διασκορπισμένα συντρίμμια των πλοίων και ο Αίαντας να κολυμπά. Εμφανίζεται η Αθηνά (ως από μηχανής θεός), περιφέρεται και εξαφανίζεται, ενώ πέφτει κεραυνός, ακούγεται βροντή και χάνεται η μορφή του Αίαντα.

Η αυλαία ανοιγοκλείνει μεταξύ των σκηνών.

Και όλα αυτά γίνονται μόνα τους με τη δύναμη ενός μολύβδινου βάρους που πέφτει ισοταχώς σε μια κλεψύδρα με άμμο. Για την έναρξη της παράστασης αρκεί να τραβηχτεί το σκοινί στην πρόσοψη της βάσης.Τὸ κινητό αυτόματο θέατρο του Ήρωνος ανακατασκευάστηκε για
πρώτη φορά το 1997,από τον κ. Δ. Καλλιγερόπουλο, μηχανολόγο-ηλεκτρολόγο
του Ε.Μ.Π., δρ Τεχνικών Επιστημών στον αυτόματο
έλεγχο καὶ καθηγητή των Τ.Ε.Ι. Πειραιά( παρουσιάστηκε στην έκθεση Αρχαίας Ελληνικής τεχνολογίας στην Ρωμαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης καὶ βρίσκεται σήμερα στὸ Κέντρο
Διάδοσης Επιστημών (πρώην Τεχνικὸ Μουσείο) της Θεσσαλονίκης. Ανακατασκευ-
άστηκε πάλι τὸ έτος 2002 καὶ παρουσιάστηκε στὴν έκθεση “Αρχαίας Έλληνικής
Τεχνολογίας” στην Τεχνόπολη των Αθηνών.Στον πρόλογο του βιβλίου του «Η Αυτοματοποιητική του Ήρωνος του Αλε-
ξανδρέως» (εκδόσεις «Σύγχρονη Εκδοτική») γράφει: «Τὰ αὐτόματα θέατρα τοῦ
Ἥρωνα εἶναι ἕνα ἔργο Τέχνης καὶ συνάμα μιὰ ὑψηλὴ μορφὴ Τεχνολογίας. Μὲ τὴν
Αὐτοματοποιητική, ἕνα ἐξαιρετικὰ σύνθετο δημιούργημα τῆς ἑλληνιστικῆς τεχνο-
λογίας, πού, σὲ ὅτι ἀφορᾷ στὸν προγραμματισμό, δὲν διαφέρει σὲ τίποτε ἀπὸ ἕνα
σύγχρονο λογικὰ προγραμματιζόμενο ρομπότ, γίνεται θέατρο, γλυπτική, ζωγρα-
φική, ποίηση, τέχνη. Παρουσιάζεται σὲ παραστάσεις, γίνεται δημόσιο θέαμα, μὲ
ἀποκλειστικὸ στόχο τὸ θαυμασμό, “τὸ ἔκπληκτο τῆς θεωρίας”. Ἡ καινοτομία, ποὺ
εἰσάγεται, δὲν εἶναι μόνον τεχνολογική. Εἶναι μία καινοτομία στὴν τέχνη. Εἶναι
μία αὐλαία, ποὺ ἀνοίγει στὴν νέα τέχνη τοῦ θεάματος. Ἐκεῖ ποὺ τὴ χαρὰ δὲν τὴν
ἔχει μόνον ὁ θεατής, ἀλλὰ καὶ ὁ δημιουργός, ποὺ μπόρεσε νὰ πλάσῃ τὸν τεχνητό
του κόσμο, ἔτσι “ὡς ἂν ἐπὶ τῆς ἀληθείας γίνοιτο”, σὰν νὰ γινόντουσαν ὅλα στὴν
πραγματικότητα». Είναι λυπηρό πάντως και άξιο απορίας ενώ έχουμε ένα τόσο πλούσιο τεχνολογικά παρελθόν για να διδαχθούμε, και που θα ζήλευε κάθε χώρα,παρ’ όλα αυτά σπαταλούνται  άπειρες διδακτικές ώρες στα σχολεία για διδαχθούν τα παιδιά, των αριθμό των γυναικών του Αβραάμ ή πόσα χρόνια έκανε ο “περιούσιος λαός” για να βγεί απο μια έρημο,όταν απλά… εμείς είχαμε ¨τηλεόραση”!!!!.

Βισάλτης, με πληροφορίες από :Σχολείο δεύτερης ευκαιρίας Πύργου,και  www.davlos.gr

Αρχαιολογικός χώρος Τερπνής Σερρών:Οι πέτρες συνεχίζουν να διηγούνται την ιστορία του,άλλα και να καλούν σε βοήθεια…….

Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΤΕΡΠΝΗΣ

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Δυόμιση χιλιόμετρα ννδ της Τερπνής του νομού Σερρών σε μια τοποθεσία που ονομάζεται ‘παλιόκαστρο’ βρίσκεται ένας σημαντικός αρχαιολογικός χώρος. Στο συγκεκριμένο τόπο, όπου έχουν εντοπιστεί οι αρχαιότητες, έχει ερευνηθεί και ανασκαφθεί από την αρχαιολογική υπηρεσία. Ήρθαν στο φως σημαντικά ευρήματα τα οποία φυλάσσονται σήμερα στο αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας.
Έχουν γίνει δύο τομές επάνω σε έναν επιβλητικό λόφο που δεσπόζει της περιοχής. Η ομορφιά του τοπίου είναι μαγευτική. Στους πρόποδες του λοφίσκου ρέει ακατάπαυστα το νερό που κατεβαίνει από τη δυτική δασώδη οροσειρά των Κρουσίων. Μεγάλα πλατάνια καλύπτουν τις δύο όχθες που σχηματίζουν ένα θαυμάσιο πλάτωμα που χρησιμοποιείται από τους ντόπιους στις ανοιξιάτικες εξόδους τους.
Στον επισκέπτη δίνεται η αίσθηση πως βρίσκεται σε ένα σημαντικό μέρος, όπου πρέπει να έχει οπωσδήποτε ένα ιστορικό βάθος.
Όστρακα (κεραμικών) είναι διάσπαρτα σε όλη την περιοχή και στον αρχαιολογικό χώρο του λοφίσκου αλλά και στους γύρω από αυτόν. Γίνεται φανερό πως όλη η περιοχή ήταν κατοικημένη στην αρχαιότητα.
Η άποψη αυτή ενισχύεται και από το χώρο εξόρυξης χρυσού στα χίλια πεντακόσια μέτρα από τον αρχαίο οικισμό. Εκεί θα συναντήσει κανείς λοφίσκους από λίθους (δεκάδες χιλιάδες) που ως φαίνεται έχουν αφαιρεθεί από πάνω τους, σε αρχαίους υψικαμίνους, πολύτιμα μέταλλα.
Τα σημεία του λοφίσκου που ανασκάφθηκαν από την αρχαιολογική υπηρεσία έχουν περιφραχθεί και σκεπαστεί με λαμαρινοκατασκευές. Εντούτοις σε πολλά σημεία οι περιφράξεις έχουν καταστραφεί και η πρόσβαση σε αυτόν δεν είναι απαγορευτική.

Ναός της Αρτέμιδος;

Η έκπληξή μας ήταν όταν είδαμε έναν μαρμάρινο κίονα με ανάγλυφο πρόσωπο ενός παιδιού με δώδεκα σειρές ανάγλυφων γραμμάτων. Δεν είμαστε ειδικοί για να καθορίσουμε τη χρονολογία της επιγραφής. Αλλά δύο στοιχεία τα οποία εντοπίσαμε μας δίδουν την εντύπωση πως πρόκειται για αρχαίο Ναό προς τιμή της Αρτέμιδας.
Ο χώρος είναι σε σχήμα παραλληλεπίπεδου όπου εκατέρωθεν των πλευρών υπάρχουν οι βάσεις για τους κίονες, οι οποίοι βρίσκονται συγκεντρωμένοι έξω από το χώρο. Πρόκειται, λοιπόν, για αρχαίο Ναό.
Η επιγραφή είναι χαραγμένη, όπως προαναφέραμε, σε μαρμάρινο κίονα. Στην επιγραφή γίνεται αναφορά στην Αρτέμιδα. Χαράχθηκε, προφανώς, για να τιμήσουν τον εικονιζόμενο Τόρκο. Από ότι μπορέσαμε να καταλάβουμε, η επιγραφή έχει ως εξής:

ΚΕ ΤΟΡΚΩΝΟΥΜΕΣΙΣ ΙΜΑΤΥΩ

ΤΟΙΣ ΕΙΔΕΙΟΙΣ ΤΕΚΝΟΙΣ

ΝΟΥΜΕΣΙ- ΛΙΝΤΩ

ΖΩΣΙΝ ΚΕ ΑΡΤΕΜΙΣ

ΑΡΤΕΜΙΣ — ΜΑΤΕΙΩ

ΤΑΡΟΥΤΙΝΑΣ ΔΙΜΗ—Ε- ΕΙΣ

ΤΟΡΚΟΣ ΑΡΤΕΜΙΣ ΚΙ ΟΥΙΑ

ΑΝΗΡ ΑΥΤΗΣ ΑΝΕΣΤΗΣΕΝ

ΜΑΤΕΙΩ ΕΚΤΩΝ ΕΙΔΙ

ΩΝ ΚΟΠΩΝ ΜΝΕΙΑΣ ΧΑΡΙΝ

Τ.

Τα ονόματα τα οποία είναι χαραγμένα: Τόρκος, Ματύω, Λιντώ, Ματείω, Ταρουτίνα διαπιστώσαμε πως είναι θρακικής προέλευσης.

Σχετική αναφορά για την προέλευση των ονομάτων αυτώνγίνεται στο βιβλίο: Inscriptiones Graecae (Academiae Scientiarum Germanicae Editae) Berolini MCMLXXII.

Επίσης μια μακεδονική επιγραφή με το όνομα Τόρκου φιλοξενείται στη σελίδα 243 του αναφερόμενου βιβλίου:

Κάσσανδρος Τόρκου

Αυτός ζως εαυτώ

και συμβίω αυτού Μα

ντά και τέκνοις Παρα

μόνω και Τόρκω ήρωσι

ανέστησε το μνήμα

έτους ζνς. Λώου λ΄

Το γυναικείο όνομα Ματείω υπάρχει και σε άλλες σχετικές επιγραφές του μακεδονικού χώρου.Η επιγραφή δηλώνει πόσο μεγάλη ήταν η επιρροή των αρχαίων Θρακών στη γενικότερη μακεδονική περιοχή των Σερρών. Από ότι έχει δημοσιεύσει ο Βισάλτης στο ίδιο μέρος βρέθηκε και άλλη επιγραφή. Αλλά δεν νομίζω πως υπάρχει συσχετισμός των δύο επιγραφών.Γ.Εχέδωρος –                                                                                                                           Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον συγγραφέα κ.Γ.Εχέδωρο για το ενδιαφέρον που έδειξε και για την μετάφραση της επιγραφής. Και ενώ είναι η πολλοστή φορά που δημοσιεύονται στοιχεία και πληροφορίες για τον αρχαιολογικό χώρο, και άνθρωποι εκτός Τερπνής δείχνουν συνεχώς ενδιαφέρον, φαίνεται ότι στην Τερπνή το θέμα αυτό δεν αφορά και δεν συγκινεί ΚΑΝΕΝΑΝ. Μοναδική  εξαίρεση,  η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου κ.Γ.Τουλάκη ,που αναδημοσίευσε τα θέματα στο ιστολόγιο του Πολιτιστικού,και καταβάλει κάποιες προσπάθειες με τον σύλλογο για την ανάδειξη του , και την διοργάνωση εκδηλώσεων εντός του χώρου,κάτι που συμβαίνει σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας ,πλην Τερπνής!!.Και εύλογα δημιουργούνται και ορισμένα ερωτήματα:Γιατί σταμάτησαν απότομα οι ανασκαφές,απο την στιγμή που υπήρξαν σοβαρότατες ενδείξεις (από εμφανεί σημεία)για ακέραια κτίρια θαμμένα εντός του χώρου;Τα ευρήματα γιατί φυγαδεύτηκαν εκτός νομού,και κοσμούν Mουσείο διπλανού νομού, και όχι το Mουσείο των Σερρών;(και γιατί όχι και ένα μικρό Mουσείο στην Τερπνή).Γιατί ο χώρος αφήνεται να καταστρέφεται σιγά-σιγά και συστηματικά;(Σε πρόσφατη επίσκεψή διαπίστωσα εντός του χώρου πρόβατα(!),να βόσκουν επάνω στους κίονες και στα μάρμαρα,μια εντελώς ντροπιάστική εικόνα!! )Γιατί τόση συστηματική απόκρυψη του χώρου από την αρχαιολογική υπηρεσία;Υπάρχουν συμφέροντα που απειλούνται από την ανάδειξη του;Και από την άλλη τι γίνεται στην Τερπνή;Πιέζει και ενημερώνει κανείς τους κ.κ.Βουλευτές μας ,κατά τις αστραπιαίες εμφανίσεις -αποχωρήσεις τους στις εκδηλώσεις του χωριού, ή φοβόμαστε μην τους στενοχωρήσουμε;Που είναι όλοι αυτοί οι Τερπνιώτες που είχαν μπει <<μπροστάρηδες>> στην προσπάθεια για την ανάδειξη του,ο Δήμος ,οι τοπικές αρχές,και γιατί έχουν σημάνει όλοι συντονισμένα ένα <<εκκωφαντικό σιωπητήριο>>;Δυστυχώς αν δεν γίνει κάτι άμεσα,οι βροχές,,τα χόρτα,η αδιαφορία μας,και τα …πρόβατα,θα συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο,και ο δεύτερος σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος του Ν.Σερρών σε λίγα χρόνια θα είναι απλώς <<…λίθοι, πλίνθοι ,και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα ..>>- “ΒΙΣΑΛΤΗΣ” -(Η παρούσα ανάρτηση δεν έχει σαν στόχο απλώς να ξαναφραγεί ο χώρος ,να γίνει απροσπέλαστος και να αφεθεί στην τύχη του.Αντίθετα να ανοίξει, να γίνει άμεσα επισκέψιμος,και να συνεχιστούν οι ανασκαφές.Επίσης  δεν   επιτίθεται σε κανέναν,αλλά απλώς κάνει διαπιστώσεις και θέτει ερωτήματα.)

//

-Βισάλτης-

O xάρτης του Δημιουργού!

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το 1999 στο Μπασκίρ μία μεγάλη πλάκα, ηλικίας 120 εκατομμύριων ετών, με τον ανάγλυφο χάρτη της περιοχής των Ουραλίων.
Ο χάρτης περιέχει πολλά έργα: ένα σύστημα καναλιών με μήκος περίπου 12.000 χιλιόμετρα, υδατοφράκτες, ισχυρά φράγματα, πολυγωνικές περιοχές με άγνωστη χρησιμότητα και πολυάριθμες επιγραφές με ιερογλυφικά.
Η πέτρα αποτελείται από τρία στρώματα. Το πρώτο είναι από σκληρό δολομίτη με πάχος 14 εκατοστά. Το δεύτερο είναι και το πιο ενδιαφέρον. Αποτελείται από «Διοψιδία ύαλο». Πρόκειται για ορυκτό γυαλί που παράγεται με πίεση και υψηλή θερμοκρασία ανάμεσα στα πετρώματα. Σε αυτό το στρώμα είναι χαραγμένος ο χάρτης.
Το τρίτο στρώμα έχει 2 χιλιοστά πάχος και είναι φτιαγμένο από πορσελάνη(!) που προστατεύει την επιφάνεια από την φθορά.
Η επιφάνεια του χάρτη δεν έχει κατασκευαστεί με σφυρί και καλέμι. Είναι απλά αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι οφθαλμοφανές ότι η πέτρα έχει υποστεί επεξεργασία από μηχανήματα. Οι φωτογραφίες ακτίνων X επιβεβαίωσαν ότι η πλάκα ήταν τεχνητής προέλευσης και έχει γίνει με εργαλεία ακρίβειας.
Τα ιερογλυφικά κείμενα δεν είχαν σχέση με τα κινεζικά και ο ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το είδος της πορσελάνης, που καλύπτει την πλάκα, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην Κίνα.
Στον χάρτη υπήρχε ένα γιγαντιαίο αρδευτικό σύστημα: εκτός από τους ποταμούς, υπάρχουν δύο συστήματα καναλιών με πλάτος 500 μέτρα, 12 φράγματα από 300 μέχρι 500 μέτρα φαρδιά και μήκος περίπου 10 χιλιόμετρα. Για να δημιουργήσει κανείς τέτοιες κατασκευές θα πρέπει να μετακινήσει τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα χώματος! Σύμφωνα δε με τον χάρτη, ο ποταμός Μπέλαγια έχει τεχνητή κοίτη.
Οι επιστήμονες κατέληξαν σε δύο ηλικίες, 500 εκατομμύρια έτη η πρώτη και προτίμησαν την δεύτερη 120 εκατομμύρια έτη.
Οι Αμερικανοί εξέτασαν επίσης τον χάρτη, στο κέντρο ιστορικής χαρτογραφίας στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Σύμφωνα με δηλώσεις τους τέτοιος τρισδιάστατος χάρτης θα μπορούσε να κατασκευαστεί μόνο με αεροδιαστημική τεχνολογία. Επιπλέον, τώρα στις ΗΠΑ, δουλεύουν στην δημιουργία ενός παγκόσμιου τρισδιάστατου χάρτη παρόμοιου με αυτόν! Για την κατασκευή απαιτούνται υπερ-υπολογιστές και έρευνα από δορυφόρο!
Οι ερευνητές που ανακάλυψαν τον χάρτη έδωσαν στον κατασκευαστή του το όνομα «Ο Δημιουργός»!
Κάποιος ανεπτυγμένος πολιτισμός υπήρξε και ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή του χάρτη.
Τώρα οι ερευνητές είναι βέβαιοι ότι υπάρχουν περίπου άλλα 348 κομμάτια όπως αυτό. Από δείγματα χώματος που πήραν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο χάρτης ήταν κάποτε τοποθετημένος πάνω στο όρος Σοκολίναγια. Όμως οι παγετώνες που ακολούθησαν έσπασαν την πλάκα και την διασκόρπισαν στην περιοχή. Θεωρητικά θα πρέπει να έχει μία επιφάνεια περίπου 500 τετραγωνικά μέτρα!
Ο χάρτης αυτός προκαλεί σοβαρά και αναπάντητα ερωτήματα:
-Ποιος ήταν ο κατασκευαστής, αφού εκείνη την εποχή υπήρχαν μόνο δεινόσαυροι;
-Πως μπορεί να υπάρχει διαστημική τεχνολογία πριν 150 εκατομμύρια χρόνια;
-Σε τι χρησιμεύει ένας πέτρινος χάρτης σε ανθρώπους που έχουν διαστημόπλοια;
-Γιατί έγινε τόσος κόπος για έναν χάρτη που ήξεραν ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί;
-Ο χάρτης κατασκευάστηκε για να τον χρησιμοποιήσουν οι ίδιοι, σαν «σημάδι» για κάποιους άλλους ή σαν μήνυμα για τους μεταγενέστερους πολιτισμούς;

Οι αγγλόφωνοι μιλούν ελληνικά χωρις καν να το υποψιάζονται…- Η μητέρα όλων των γλωσσών!

H YΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Κ.ΞΕΝΟΦΩΝ ΖΟΛΩΤΑ                                                                         Αυτήν την ομιλία την έκανε ο καθηγητής στη συνεύλευση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσινγκτον στις 26/9/1957.Δημοσιεύτηκε την επομένη στους Τάιμς της Νέας Υόρκης,και αναπαράχθηκε την μεθεπόμενη από όλα τα αμερικάνικα μέσα. (Προσοχή!Ότι διαβάσετε παρακάτω δεν είναι “γκρίκλις”,αλλά αγγλικά!!! “I eulogise the archons of the Panethnic Nomismatic Thesayroys and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms,methods and policies,although there is an episode of the  of cacophony of the Trapeza with HELLAS.With enthousiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized.Our critical problems such us the numismatic plethora generate some agony and melancholy.This phenomenon is characteristic of our epoch.But,to my thesis,we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe.In parallel,a panethnic unhypocritical economic synergy and charmonization in  a democratic climate is basic.I apologize for my eccentric monologue.I emphasize my eucharisties to you Kyrie,to the eugenic and generous.American ethnos and  to the organizers and protagonists of this amphictiony and the gastronomic symposia.

visaltis

//

Η χρήση τσιμέντου στην Πύλη των Λεόντων – Προϋπήρχε των ρωμαίων η τεχνογνωσία

(Επιστολή πολύ καλού αναγνώστη)
Η προπαγάνδα λέει ότι το τσιμέντο το ανακάλυψαν οι Ρωμαίοι,αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια,διότι έχουμε πολλά παραδείγματα ότι είναι ελληνικής   εφευρέσεως και κατασκευής.Άς δούμε τα πράγματά πως είναι.Αν κοιτάξουμε την Πύλη των Λεόντων θα δούμε ότι δεν είναι από εξόρυξη βράχου,καί μόνον οι λέοντες είναι από σκαλιστό λίθο.Θα παρατηρήσουμε ακόμη, ότι είναι από μείγμα κάποιου είδους τσιμέντου.Όπως αναφέρθηκα και σε ένα μικρό άρθρο του “Δαυλού”,η πύλη το τοίχωμα του κάστρου,ακόμα και ο τάφος του Ατρέα είναι από σκυρόδεμα(μπετόν)όπως καί τα τοιχεία του κάστρου γυρώ, γύρω.Στις φωτογραφίες θα παρατηρήσουμε ότι η πύλη έγινε από δύο ορθογώνια παραλληλεπίπεδα,με την διαφορά ότι στο επάνω μέρος της πύλης προστέθηκε παραπάνω μίγμα για ενίσχυση του κέντρου.Έχω τις φωτογραφίες (η μία με κόκκινη γραμμη για εξακρίβωση των λεγόμενων).Στο κάτω μέρος έσπασε η γωνία και προστέθηκε μετά. -  Στ.Μανάκος -Νιού Χαμσά’ι’ρ  Η.Π.Α-webegreek@hotmail.com
(Δείτε την επιστολή του κ.Μανάκου στον “Δαυλό” εδώ και κατεβάστε σε μεγάλη ανάλυση τις φωτογραφίες από εδώ και εδώ

visaltis.blogspot.com/2009/04/blog-post_2289.html

Πυραμίδα τού Ελληνικού-Προηγείται κατά 100 έτη της πρώτης Αιγυπτιακής του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 έτη αρχαιότερη τού Χέοπος (2550 π.χ.)

(Από e-mail αναγνώστη) –      Κατ αρχήν πρέπει να πω ότι το 1995 που έγιναν οι μετρήσεις όπως θα διαβάσετε παρακάτω, ο τότε υπουργός πολιτισμού Ελλάδος αποσιώπησε το γεγονός με την πρόφαση να μην δημιουργήσουμε διπλωματικό επεισόδιο με την Άιγυπτο….ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ
Στις 9-2-1995 η Ακαδημία Αθηνών ανακοίνωσε τα αποτελέσματα των μετρήσεων που αφορούσαν την χρονολόγηση της πυραμίδας του Ελληνικού, βασισμένη στην μέθοδο της οπτικής θερμοφωταύγειας. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο Πυρηνικής χρονολόγησης του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και στο Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος”. Η χρονολόγηση κατασκευής της πυραμίδας του Ελληνικού εντοπίσθηκε στο 2720 π.χ. .
Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι η πυραμίδα του Ελληνικού προηγείται κατά 100 (τουλάχιστον) έτη της πρώτης Αιγυπτιακής πυραμίδας του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 (τουλάχιστον)έτη αρχαιότερη της πυραμίδας του Χέοπος (2550 π.χ.) . Οι διαστάσεις της είναι 14,7 x 12,58 x 8,62 x 8,61 μέτρα.
Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε:
Στο βιβλίο του Ιωάννη Λυριτζή ΤΟ “ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΥΡΑΜΟΕΙΔΩΝ” εκδόσεις ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΔΕΛΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ από όπου προέρχεται και το κείμενο των Ιστορικών αναφορών.Στο βιβλίο του Χρήστου Λάζου “ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ” εκδόσεις ΑΙΟΛΟΣ .
Στο περιοδικό “ΔΑΥΛΟΣ” τεύχη 156 (σελ.9214-9236),172 (σελ.10417-10420) απο όπου προήλθε το σχόλιο http://nck-ellinismos.blogspot.com/2008_09_01_archive.html ‘Πυραμίδα” του Ελληνικού. Σύμφωνα με τις ανασκαφικές μαρτυρίες και τα χαρακτηριστικά στοιχεία της δομής της χρονολογείται στα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα. Έχει σχήμα πύργου με επικλινείς τις εξωτερικές πλευρές του οι οποίες περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα συνολικών εσωτερικών διαστάσεων 7,03 x 9,07μ. Σύμφωνα με έρευνες και την ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών, προηγείται κατά 100 (τουλάχιστον) έτη της πρώτης Αιγυπτιακής πυραμίδας του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 (τουλάχιστον) έτη αρχαιότερη της πυραμίδας του Χέοπος (2550 π.χ.) “

visaltis.blogspot.com/2009/04/100-2620-170-2550.html

Είχαν τηλεσκόπια οι αρχαίοι; Απαντούν: Ζωναράς, Ίππαρχος, Αρχιμήδης και η Wei Yu(!!)

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος.

Παριστούν τον Αρχιμήδη με έναν μεγάλο καθρέπτη, λες και βλέπουμε παραμύθια της ανατολής.

Ζούμε ακόμη στη μεσαιωνική εποχή και απεκδυόμαστε το αυτονόητο. Θα έρθει όμως το πέρας της, (στην Ελλάδα κυρίως) οπότε θα αρχίσουν να ανασάνουν και οι πνευματικές προεκτάσεις αλλά και οι γενικότερες αναζητήσεις μας. Αρχίζω με τη λογική αυτήν γιατί έχω το λόγο μου.
Με εντυπωσίασε η ανάρτηση με τον πηχυαίο τίτλο «Υπήρχαν στην αρχαιότητα τηλεσκόπια;» (δες ΤΑΧΑΛΙΑ και επειδή είχα αναρτήσει κι εγώ το δημοσίευμα του ‘Βισάλτη’, για το όστρακο με το αστεροσκόπιο, οφείλω να εκφράσω την άποψή μου.
Σπάνια κάποιος συγγραφέας της αρχαιότητας θα αναφερθεί στα όργανα που χρησιμοποίησε για να δικαιολογήσει τις εφευρέσεις ή τις μετρήσεις του. Δεν έχουμε κάποια καταγραφή των οργάνων ενός ιατρού, ενός αστρονόμου, ενός φυσικού. Διευκρινιστικά από άλλους συγγραφείς έχουμε ορισμένες αναφορές.
Οι λέξεις τηλεσκόπιο, τηλεόραση, τηλέφωνο, τηλεπικοινωνία και όλες οι τηλε- είναι πλασμένες της νεότερης εποχής και εμπεριέχονται στη σφαίρα του νεολογισμού.
Μέσα από αρχαία κείμενα, μας είναι γνωστά ως χρήσιμα επιστημονικά όργανα, ο Γνώμων, γράφει ο Ι. Ζωναράς το 12ο αιώνα: «Γνώμων. ὁ συνετός. καὶ κανόνιόν τι μηχανικὸν, καὶ
σχῆμα γεωμετρικὸν, καὶ διοπτρικοῦ ὀργάνου μέρος, καὶ δὴ καὶ ἀστρονομικοῦ. καὶ τὸ
ἐν τοῖς ἡλιοτροπίοις πηγνύμενον, οπερ εφευρεν ̓Αναξίμανδρος καὶ εστησεν ἐπὶ τῶν
σκιοθύρων.»),
ο Αστρολάβος,
η διόπτρα (μηχανικόν τεχνούργημα, δι’ ών οι γεωμέτραι απηκρίβουν την των επάλξεων εκ διαστήματος αναμέτρησιν. “Σουίδα”).
Το έσοπτρον – μεγεθυντικός φακός (Έσοπτρον. κάτοπτρον. ἐσόπτρῳ ἐνορῶντες-Ζωναράς)

Γνωρίζουμε πως ο Ίππαρχος (2ος αιώνας π.Χ.) τελειοποίησε αστρονομικά όργανα της αρχαιότητας. Μάλιστα παρατήρησε (πως; με γυμνό οφθαλμό;!!) ένα νέο αστέρι στον αστερισμό του Σκορπιού.
Σήμερα οι επιστήμονες δεν αμφισβητούν την ύπαρξη καταλλήλων οργάνων στην αρχαιότητα για τη μελέτη του διαστήματος. Ερώτημα μεγάλο αποτελούν οι γνώσεις του Ομήρου περί των αστέρων και ειδικότερα στην αναφορά του για τους δορυφόρους του Άρη, τον Φόβο και το Δείμο που είναι αδιάκριτοι με γυμνό οφθαλμό.
Επιπρόσθετα θα τονίσουμε τη μικροκατασκευή του μηχανισμού των Αντικυθήρων, όπου τα χαραγμένα γράμματα ή λέξεις,αν θέλετε, δεν διαβάζονται με γυμνό οφθαλμό.
Υπήρχαν, λοιπόν, μεγεθυντικοί φακοί στην αρχαιότητα; Είχαν οι αρχαίοι δημιουργήσει φακό με την ύαλο;

Ο φακός από την αρχαία Παρθία, βρέθηκε κοντά στην Βαγδάτη (ΙΡΑΚ), ο ειδικευμένος του Βρετανικού Μουσείου τον δείχνει για φωτογράφηση.

Η απάντηση είναι παλαιά και είναι καταφατική. Οι αστρονομικές παρατηρήσεις των αρχαίων δεν μπορούσαν να γίνουν με γυμνό οφθαλμό. Ήδη ο αναφερόμενος Ίππαρχος με την ένταση του φωτός των αστεριών επινόησε την κλίμακα των μεγεθών τους. Δηλαδή, πως μετρούσε την ένταση; Έκλεινε το μάτι του και κοιτούσε τα αστέρια;
Ο Αρχιμήδης το 3ο αιώνα π.Χ. κατάκαψε το ρωμαϊκό στόλο με τα περίφημα κάτοπτρά του. Τι ήταν αυτά; Απλά καθρεπτάκια; Κάνανε και μερικοί αμερικάνοι το πείραμα με καθρέπτες και επειδή δεν πέτυχε συμπέραναν πως είναι μύθευμα τα περί κατόπτρων του Αρχιμήδη. Κούνια που τους …κούναγε. Τι εννοούσαν με τη λέξη ‘κάτοπτρο’; Τον καθρέπτη που βλέπουμε τη φάτσα μας; Ε, είμαστε για γέλια.
Ας δούμε τι λέει ο Ζωναράς (12ος αιώνας) για το ‘όπλο’ του Αρχιμήδη:
«κάτοπτρον γάρ τι πρὸς τὸν ηλιον ἀνατείνας τήν τε ἀκτῖνα αὐτοῦ ἐς αὐτὸ εἰσεδέξατο καὶ τὸν ἀέρα ἀπ’ αὐτῆς τῇ πυκνότητι καὶ τῇ λειότητι τοῦ κατόπτρου πυρώσας φλόγα τε μεγάλην ἐξέκαυσε καὶ πᾶσαν αὐτὴν ἐς τὰς ναῦς ὑπὸ τὴν τοῦ πυρὸς ὁδὸν ὁρμούσας ἐνέβαλε καὶ πάσας κατέκαυσεν.»
Μπήκαν, λέει, οι ακτίνες του ήλιου στο κάτοπτρο από όπου βγήκε μεγάλη φλόγα που όρμησε πάνω στα πλοία και τα έκαψε.

Ο οπτικός φακός του 2ου αιώνα π.Χ., αν και έχει ορισμένα χτυπήματα εντούτοις δεν παύει να προκαλεί με την παρουσία του. Διέλυσε ένα μύθευμα αρκετών ευρωπαϊκών αιώνων…

Αναρωτιούνται οι επιστήμονες τι ήταν το κάτοπτρο αυτό; Από τι ήταν φτιαγμένο; Από ύαλο; Άγνωστο. Είπαμε, οι σοφοί δεν μαρτυρούσαν τα μυστικά τους.
Και τώρα υπάρχουν οι αμφισβητίες της ύπαρξης του τηλεσκόπιου ή αστεροσκόπιου στην αρχαιότητα. Στηρίζονται, βέβαια, στην ευρωπαϊκή σοφία, όπου η επεξεργασία της υάλου για την κατασκευή φακού έγινε, λένε, στη περίοδο της Αναγέννησης (Νεύτων κλπ). Και όμως υπάρχουν στοιχεία που διαγράφουν αυτή την τοποθέτηση. Γιατί άλλο η Αναγέννηση και άλλο η Γέννηση.
Είναι δυνατό να δημιουργούν οικιακά σκεύη από ύαλο εδώ και χιλιάδες χρόνια και να μην έχουν αντιληφθεί πως το υλικό αυτό έχει τη δυνατότητα οπτικής μεγέθυνσης ενός αντικειμένου; Ένα λογικό όν θα απαντήσει αμέσως: Όχι!
Ευτυχώς που κάτι διασώθηκε και ακουμπούμε πάνω σε αυτό.
Η αρχαιολόγος και συγγραφέας Wei Yu (Κινέζα) στο βιβλίο της που έχει τον τίτλο:
«Unraveling the Mask of Prehistoric Civilization – The Unknown Ages» αναφέρει για τις ανασκαφές που διενεργήθηκαν στην αρχαία Παρθία –βασίλειο που δημιουργήθηκε από Μακεδόνες στρατηγούς του Αλεξάνδρου, γι’ αυτό ό,τι αρχαιολογικό βγαίνει στο φως είναι ελληνικό. ( Την περιοχή καταλαμβάνει σήμερα το Ιρακ).
Στο βιβλίο της η Wei Yu παρουσιάζει δύο σημαντικά πράγματα. Πρώτον την αρχαιότερη μπαταρία του κόσμου, το 200 π.Χ. περίπου (ναι, υπήρχε και τότε η μπαταρία μολύβδου) και Δεύτερον που μας ενδιαφέρει στο προκείμενο θέμα μας : Οπτικό Ύαλο. Μεγεθυντικό φακό, δηλαδή!
Αποσυντίθεται έτσι ένας ακόμη μύθος πως ο οπτικός ύαλος δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα. Σημειώνει μάλιστα η συγγραφέας: «In textbooks, we are told that the earliest optical lens polishing techniques appeared in 16th century Europe. However, this polished lens is an ancient relic 2200 years old.»
Στα ελληνικά:
«Στα εγχειρίδια έχουμε πει ότι πιο πρόσφατες τεχνικές στίλβωσης φακών εμφανίστηκαν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα. Εντούτοις αυτός ο στιλβωμένος φακός είναι ένα αρχαίο λείψανο 2.200 ετών.»
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ: η ευρωπαϊκή σκέψη εδράζεται (στρογγυλοκάθεται, δηλαδή) στη ρωμαϊκή που εκπορεύεται από την ελληνική (την αρχαία πάντα και… φυσικά!)

http://echedoros-a.blogspot.com/2009/04/blog-post_5039.html

Έυρημα αποδεικνυεί πως οί Έλληνες κλέψανε….το τηλεσκόπιο από τον Νεύτωνα καί τον Γαλιλαίο τον 5ο αιώνα π.χ.!!!!!

Kατα την διάρκεια κατασκευής δρόμου μεταξύ του 1955-1960 στα νότια της Ακροπόλεως, ανακαλύφθηκε θραύσμα αγγείου που χρονολογείται τον 5ο αιώνα π.Χ.καί αναπαριστά κάποιον πού κρατά τηλεσκόπιο!!Η αρχαιολογία βέβαια δεν μπήκε(;) στον κόπο να το μελετήση περεταίρο,αλλά ούτε καί να βάλει κάποια περιγραφή κάτω από το εύρημα,πού βρίσκεται στο μουσείο της Ακροπόλεως(εκθ.αρ.ΝΑ.55.Αα, 4),ίσως γιατί θα ξεβόλευε κάποιες καταστάσεις. Εμείς βέβαια διδασκόμαστε ότι το τηλεσκόπιο κλέψ…εε, συγνώμμη, εφεύρανε είτε ο Γαλιλαίος,είτε ο Ισ.Νεύτων τον 17ο αιώνα.Μα όταν έχουμε ανεπτυγμένη αστρονομία, τουλάχιστον πρίν από 3-4000 χιλλιάδες χρόνια πρίν,λογικό είναι να υπήρχαν καί τα κατάλληλα όργανα, γιά να παρατηρούν τον ουρανό.Καί γιά την ιστορία,αποδεδειγμένη χρήση διόπτρας έχουμε τού Πυθέα
που η ύπαρξη του βεβαιώνεται από το
γεγονός ότι ο Πυθέας είχε εντοπίσει ότι ο βόρειος ουράνιος πόλος και ο
πολικός αστέρας δεν συμπίπτουν. Η διόπτρα του Ιππάρχου που χρησιμοποίησε γιά εκτιμήση της
φαινόμενης διαμέτρου του Ήλιου και της Σελήνης. Ακόμα ο
Ίππαρχος υπολόγισε την απόσταση και το πραγματικό μέγεθος των δύο αυτών
αστέρων. Η διόπτρα του Ήρωνος, που χρησίμευε για διάφορες γεωδαιτικές και αστρονομικές μετρήσεις.
Η διόπτρα του Αρχιμήδη που τοποθετηθείκε στην κορυφή του φάρου της
Αλεξάνδρειας και τέλος η διόπτρα του Δικαιάρχου.

-Βισάλτης-